Δεν πρόλαβε να κοπάσει ο θόρυβος για το «ξεχασμένο» 1 εκατομμύριο ευρώ σε λογαριασμούς εξωτερικού και ο Νίκος Ανδρουλάκης βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο μιας υπόθεσης που τινάζει στον αέρα το αφήγημα περί πολιτικής ηθικής που καλλιεργεί εδώ και χρόνια.
Αυτή τη φορά όχι για τραπεζικές καταθέσεις που δεν εμφανίστηκαν στο Πόθεν Έσχες, αλλά για ένα ακίνητο της οικογένειάς του που νοικιάζεται στο ελληνικό Δημόσιο εδώ και 16 χρόνια, αποφέροντας συνολικά πάνω από 1,2 εκατομμύρια ευρώ.
Η ιστορία ξεκινά το 2010, όταν το Κτηματολόγιο αποφασίζει να μισθώσει ακίνητο της οικογένειας Ανδρουλάκη στο Ηράκλειο με ενοίκιο 10.000 ευρώ τον μήνα. Την περίοδο δηλαδή που η χώρα έβλεπε το παγόβουνο του μνημονίου να έρχεται κατά πάνω της. Εκείνη την εποχή ο Νίκος Ανδρουλάκης ήταν ήδη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ. Βέβαια, αποκλείεται αυτό να έπαιξε οποιονδήποτε ρόλο στην τελική επιλογή του ακινήτου. Το ΠΑΣΟΚ δεν είχε ποτέ δώσει τέτοια δικαιώματα. Άλλωστε, τι πιο φυσιολογικό από το να επιλέγεται ακίνητο οικογένειας κομματικού στελέχους με υψηλό ενοίκιο, παρότι υπήρχαν και φθηνότερες προσφορές στην αγορά;
Δεν είναι όμως μόνο τα ενοίκια. Σύμφωνα με τα στοιχεία της σύμβασης, έγιναν και παρεμβάσεις στο ακίνητο με κρατικά χρήματα. Βελτιώσεις, διαμορφώσεις και εργασίες που αύξησαν την αξία μιας ιδιωτικής περιουσίας με λεφτά των φορολογουμένων. Όλα αυτά ενώ ο κ. Ανδρουλάκης εμφανίζεται ως διώκτης κάθε σχέσης πολιτικής και κρατικού χρήματος.
Και η ιστορία δεν τελειώνει εκεί. Το ακίνητο πέρασε αργότερα στον ίδιο τον Νίκο Ανδρουλάκη μέσω γονικής παροχής και η σύμβαση συνέχισε κανονικά. Μάλιστα, στις 12 Δεκεμβρίου 2022 υπογράφεται νέα μίσθωση με τον ίδιο πλέον προσωπικά ως αντισυμβαλλόμενο του Δημοσίου. Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η χρονική συγκυρία. Ο Ανδρουλάκης είχε ήδη εκλεγεί πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ από το 2021 και βρισκόταν καθημερινά στα τηλεοπτικά παράθυρα καταγγέλλοντας την κυβέρνηση ως «καμόρα» και «καθεστώς» λόγω της υπόθεσης των παρακολουθήσεων από την ΕΥΠ. Την ίδια περίοδο λοιπόν που μοίραζε μαθήματα θεσμικής ευαισθησίας και πολιτικής ηθικής, υπέγραφε και τη συνέχιση μιας κρατικής μίσθωσης που του αποφέρει δεκάδες χιλιάδες ευρώ κάθε χρόνο.
Το ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι η σιωπή όσων συνήθως παριστάνουν τους αδέκαστους εισαγγελείς της δημόσιας ζωής. Αν είχε αποκαλυφθεί ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης εισέπραττε επί 16 χρόνια ενοίκια από το Δημόσιο για οικογενειακό ακίνητο, η χώρα θα ζούσε εβδομάδες πολιτικής υστερίας. Θα μιλούσαν για διαπλοκή, για κρατικοδίαιτο σύστημα, για ηθικό ασυμβίβαστο. Θα ζητούσαν παραιτήσεις πριν τελειώσει το πρώτο δελτίο ειδήσεων.
Τώρα όμως όλα παρουσιάζονται περίπου ως μια φυσιολογική επιχειρηματική σχέση με το κράτος. Όπως φυσιολογικό παρουσιάστηκε και το εκατομμύριο που «ξέχασε» να δηλώσει ο λογιστής στο Πόθεν Έσχες.
Τελικά φαίνεται πως δύο γίδες στην ίδια πλάτη μέσα σε μία εβδομάδα όχι μόνο χωράνε, αλλά μεταφέρονται και με πολιτικό θράσος σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Από τη μία το «ξεχασμένο» εκατομμύριο στο εξωτερικό και από την άλλη τα 17 χρόνια ενοικίων από το ελληνικό Δημόσιο. Και όλα αυτά από έναν πολιτικό που εμφανίζεται καθημερινά ως αυστηρός επιθεωρητής ηθικής της δημόσιας ζωής. Το πρόβλημα για τον Νίκο Ανδρουλάκη δεν είναι μόνο οι αποκαλύψεις. Είναι ότι κάθε νέα υπόθεση γκρεμίζει λίγο περισσότερο την εικόνα του ανθρώπου που ήρθε δήθεν να καθαρίσει το πολιτικό σύστημα από όσα τελικά φαίνεται να θεωρεί απολύτως αποδεκτά όταν αφορούν τον ίδιο.
