Μεγάλες στιγμές ζει η ελληνική πολιτική σκηνή, καθώς το νεότευκτο κίνημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού αποφάσισε να κάνει δυναμική «απόβαση» στην περιφέρεια.
Η πρόεδρος πήρε τους δρόμους, επισκέφθηκε τη Λάρισα, συναντήθηκε με δημάρχους και περιφερειάρχες και μας υποσχέθηκε με στόμφο μια «νέα μέρα».
Μόνο που η πραγματικότητα αποδείχθηκε ελαφρώς πιο σκληρή από τις επίσημες ανακοινώσεις των δελτίων Τύπου. Στο άκουσμα της είδησης για την περιοδεία, οι παλαιότεροι θυμήθηκαν το θρυλικό τραγούδι του 1940 με τη φωνή της Σοφίας Βέμπο, που έλεγε χαρακτηριστικά: «Στη Λάρ'σα βγαίνει ο Αυγερινός...».
Δυστυχώς, όμως, για το κόμμα, η ιστορία γράφτηκε εντελώς ανάποδα. Εκεί ακριβώς που η «Ελπίδα» ετοιμαζόταν να λάμψει στον θεσσαλικό κάμπο, ο δικός της «Αυγερινός» —ο μέχρι πρότινος εκπρόσωπος Τύπου, Θανάσης Αυγερινός— αποφάσισε να βγει... εκτός κάδρου, αφήνοντας πίσω του, εκτός από την «Πούλια», συντρίμμια και μια επικοινωνιακή καταιγίδα.
Η αποχώρηση του εκπροσώπου δεν έγινε με το συνηθισμένο, βαρετό πολιτικό σαβουάρ βιβρ που έχουμε συνηθίσει σε παρόμοιες περιπτώσεις. Αντίθετα, ο πρώην πλέον εκπρόσωπος εξαπέλυσε βαριές αιχμές για «παράλληλα γραφεία Τύπου», «φυτευτούς συμβουλάτορες των διαδρόμων» και εσωτερικές ίντριγκες που δεν συνάδουν σε καμία περίπτωση με ένα «ανεξάρτητο κίνημα πολιτών».
Η αντίδραση της προέδρου ήταν άμεση, δηλώνοντας «αιφνιδιασμένη» και «στεναχωρημένη», ενώ έσπευσε να σχολιάσει με νόημα πως το πώς επιλέγει να φεύγει κάποιος δείχνει τελικά και τον χαρακτήρα του.
Αυτή η δημόσια κόντρα έρχεται να προστεθεί στη σκληρή πραγματικότητα των αριθμών, καθώς οι εσωτερικοί τριγμοί συμπίπτουν χρονικά με την ελεύθερη πτώση του κόμματος στις δημοσκοπήσεις, όπου η «Ελπίδα» έχασε μέσα σε έναν μόλις μήνα σχεδόν το 30% της εκλογικής της επιρροής.
Είναι πραγματικά ειρωνικό πως ένα κίνημα που ξεκίνησε με τυμπανοκρουσίες στο «Ολύμπιον» της Θεσσαλονίκης, υποσχόμενο κάθαρση, απόλυτη διαφάνεια και μια νέα ηθική μακριά από τους «επαγγελματίες πολιτικούς», κατάφερε μέσα σε ελάχιστους μήνες ζωής να υιοθετήσει όλα τα κλασικά συμπτώματα της παραδοσιακής ελληνικής ίντριγκας.
Γραφειοκρατία, σκιώδεις σύμβουλοι, εσωκομματικά μαχαιρώματα και αρχηγικές τάσεις εμφανίστηκαν πριν καν το κόμμα δει το κατώφλι της Βουλής.
Ο πρώην εκπρόσωπος, πάντως, συνόδευσε την ηρωική έξοδό του με τη φωτογραφία ενός βαν, επιλέγοντας την «αποτοξίνωση» και τις διακοπές μακριά από τα εξουσιαστικά παιχνίδια.
Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι το σύνθημα «Λάρισα Ερχόμαστε» αποδείχθηκε τελικά μια ωραία επικοινωνιακή φούσκα. Στη Λάρισα μπορεί τα κορίτσια να πηγαίνουν ακόμα στην Ανακασιά —όπως λέει και το παλιό τραγούδι— αλλά στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» ο Αυγερινός σίγουρα δεν πρόκειται να ξαναβγεί.
- Easy Writer
