Το δάσκαλό της βρήκε η αντιπολίτευση με τον Νίκο Καρανίκα, ο οποίος για ακόμη μια φορά σχολιάζει με τον πιο λογικό τρόπο τη φασαρία της Ζωής Κωνσταντοπούλου για το κράκερ του Άδωνι Γεωργιάδη.
Συγκεκριμένα ο Νίκος Καρανίκας σε ανάρτησή του τονίζει ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου βρήκε να σχολιάσει τα κράκερ του Άδωνι Γεωργιάδη διότι δεν έχει κανένα σοβαρό πολιτικό αφήγημα. Και ταυτόχρονα ξεχνάει ότι ενώ ήταν η ίδια πρόεδρος στη Βουλή, πολλοί βουλευτές και υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ έτρωγαν μέχρι και γλυκά μέσα στο κοινοβούλιο, χωρίς να τους πει απολύτως τίποτα.
Όπως αναφέρει αυτή η έξαλλη αντιπολίτευση των κραυγών και της υστερίας δεν αξίζει στη χώρα. Και αντί να ασχολούμαστε με σοβαρά πολιτικά ζητήματα, όπως οι νέες συλλογικες συμβάσεις, ασχολούμαστε με τα κράκερ του υπουργού επειδή τα έκανε θέμα η Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Όπως πολύ εύστοχα γράφει ο Νίκος Καρανίκας, το ζήτημα δεν είναι να πέσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και να έρθει στην εξουσία ένα συνονθύλευμα ανάμεσα στον Αλέξη Τσίπρα και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου που δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν στον τόπο πέρα από τοξικότητα. Και δεν είναι τυχαίο, όπως ισχυρίζεται, ότι αυτή η αντιπολίτευση δεν έχει το λαϊκό κίνημα, τους πολίτες με το μέρος της, διότι οι εποχές έχουν αλλάξει.
Επίθεση και στον Τσίπρα
Όμως πέρα από την Ζωή Κωνσταντοπούλου επιτέθηκε και στον Αλέξη Τσίπρα. Όπως λέει ο πρώην πρωθυπουργός έχασε την αξιοπιστία του και έχει μαζέψει γύρω του κοινωνικά αναλφάβητα, επικίνδυνα και αδίστακτα στελέχη που δημιουργούν ένα κενό στην πολιτική, καθώς δεν υφίσταται σοβαρή αντιπολίτευση.
Μάλιστα ο πρώην σύμβουλος στρατηγικής του Αλέξη Τσίπρα έκανε υπαινιγμούς για μαύρα ταμεία, όπως κατήγγειλαν και άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στο παρελθόν, κατά του πρώην πρωθυπουργού αλλά και για αντιδημοκρατικές πρακτικές και σκόπιμη απαξίωση των θεσμών. Το αποκαλει όλο αυτό «παρακμιακή Αριστερά» και μιλάει για μία αντιπολίτευση που δεν μπορεί να προσφέρει τίποτα θετικό στον τόπο.
Και γι αυτό ασχολούνται με τα σνακ του Άδωνι Γεωργιάδη.
Ακολουθεί η σχετική ανάρτηση:
«Κράκερ ολικής αλέσεως.(σε1’)
Είναι λογικό και επόμενο να ασχολείται με το σνακ του υπουργού η αντιπολίτευση και η Ζωή ταραγμένη να μπερδεύει τον ρόλο της.
Λογικό και επόμενο αφού έχει πρόβλημα να προβάλει αξιόπιστο ανταγωνιστικό λόγο και αφήγημα.
Ειδάλλως δεν θα ασχολούταν με κάτι ασήμαντο για να το κάνει ενδιαφέρον.
Με όλα αυτά τα ασήμαντα μας υπενθυμίζει η αντιπολίτευση του σαλονιού ότι είναι αναξιόπιστη και ότι το σνακ είναι ισχυρότερο του νεοφιλελευθερισμού κα των συλλογικών συμβάσεων.
Λογικό, γιατί ως αντιπολίτευση είναι τόσο αναξιόπιστη και φανατισμένη ώστε ξεχνάει πώς κάποια σνακ φαγώθηκαν και επι κυβέρνησης Τσίπρα και με κάθε κυβέρνηση και πως δεν είναι προσβολή, ούτε πράξη αντικοινοβουλευτική.
Απλά τότε μάλλον υπήρχε αντιπολίτευση που δεν ασχολούταν με τα σνακ αλλά με το πως θα αποδυναμώσει την κυβέρνηση προβάλοντας το δικό της πρόγραμμα.
Με τέτοια αντιπολίτευση όπως η σημερινή, προσβάλλεται και το επίμαχο της πολιτικής απομακρύνοντας το κάθε ενδιαφέρον για το σημείο όπου υπάρχει η πολιτική διαφωνία και από αυτήν την διαφωνία να προκύψει και η ένταση μέσα σε ένα πολιτισμένο πολιτικό περιβάλλον.
Άλλο η ένταση και άλλο η φαιδρότητα και ο θόρυβος.
Σ αυτές τις εκλογές αν και το επίδικο θα έπρεπε να ήταν η αλλαγή κυβέρνησης τελικά η πραγματικότητα θέτει ως επίδικο να να αλλάξει η αντιπολίτευση χέρια.
Όποια και αν είναι η κυβέρνηση είναι απαραίτητη και μια αξιόπιστη αντιπολίτευση.
Απαραίτητο και αναγκαίο αίτημα γιατί αν συνεχίσει ο λαός να πληρώνει την υφιστάμενη αντιπολίτευση και χάσει ο Μητσοτάκης, τα πράγματα θα είναι ακόμα χειρότερα.
Καθώς τι να το κάνουμε άμα πέσει ο Μητσοτάκης και μας έρθει η αυτοαναφορικότητά κα ο αναχρονισμός σε μορφή διεκδικητικής απελπισίας για εξουσία με προσωπικές στρατηγικές όπως αυτές των Τσίπρα με τον παρακμιακό ΣΥΡΙΖΑ ή τα ουρλιαχτά και τον θόρυβο της Ζωής;
Τα κόμματα όλα αλλά και τα στελέχη της αριστεράς δεν είναι όπως ήταν το 2015. Δεν βρίσκονται στο 2012-2015. Κάτι άλλαξε.
Η αριστερά ως αντιπολίτευση είχε δίπλα της ένα λαϊκό κίνημα, μια χρεοκοπία, ενώ σήμερα η αντιπολίτευση δίχως λαϊκό κίνημα είναι ανίσχυρη κοινωνικά και πολιτικά.
Τι έχουμε σήμερα;
Έναν ΣΥΡΙΖΑ και έναν Τσίπρα που έχασαν την αξιοπιστία τους όταν αποφάσισαν ότι δεν συμβαδίζουν με τα μέλη και την δημοκρατία και οργάνωσαν ένα πραξικόπημα για να ανατρέψουν τον Κασσελακη.
Έκτοτε ήρθε η σήψη γιατί αποκαλύφθηκε η πραγματικότητα των στελεχών και μιας ηγεσία που ενδιαφέρεται μόνο για τα τιμαλφή της.
Τι τους έμειναν ; Κάτι στελέχη που είναι κοινωνικά αναλφάβητα, αδίστακτοι μπροστά στο συμφέρον τους εξού και το πραξικόπημα και έχουν δημιουργήσει έναν στρατό φανατισμένων πολιτικά αμόρφωτων και επικίνδυνων αναχρονιστών με μίσος και τοξικότητα για κάθε τι διαφορετικό σε βαθμό τέτοιο που μετατρέπουν τα συναισθήματα και την πολιτική σε ναρκοπέδιο συμπεριφοράς μέσα στο κενό της πολιτικής.
Και όπως έχει ξαναειπωθεί το κενό μπορεί στην φυσική να καλύπτεται αλλά στην βιολογία και στην πολιτική δεν συμβαίνει το ίδιο και γεννάται η μετάλλαξη και η απόσταση.
Πριν η αντιπολίτευση μας οδηγήσει σε καθολική αποχή από την πολιτική και στην ισόβια πρωθυπουργία του Μητσοτάκη πρέπει εμείς οι πολίτες που δεν συνηγορούμε στον φανατισμό, στις αντιδημοκρατικές πρακτικές και τις προσωπικές στρατηγικές, την απαξίωση της δημοκρατίας, τα μαύρα πολιτικά ταμεία και τις διευκολύνσεις κεφαλαιοκρατών, με ινστιτούτα και γονυπετείς σε ολιγάρχες και ηγεμόνες της αριστερής ελίτ να δημιουργήσουμε τις πολιτικές συνθήκες για μια νέα σχέση με την πολιτική.
Να γίνουμε η αντιπολίτευση που φανερώνει με τις πράξεις και το πρόγραμμα της την ικανότητα και την αναγκαιότητα για μια κυβέρνηση που θα υπηρετεί το κοινό καλό, την δημοκρατία την ισότητα και την ελευθερία.
Για την ευημερία όλου του κόσμου και όχι μόνο μιας ελίτ.
Υπάρχει τρόπος αρκεί να τολμήσουμε να υπερβούμε τα αδιέξοδα που μας έχει οδηγήσει η παρακμιακή αριστερά ως αντιπολίτευση κα να της γυρίσουμε μαζικά την πλάτη.
ΥΓ
Αν είναι να διαμαρτύρονται γιατα σνακ τουλάχιστον να διαμαρτύρονται γιατί δεν είναι ολικής αλέσεως.
Να προτιμάμε τα υγιεινά»
