Καλημέρα λέει κανείς στον Νίκο Ανδρουλάκη, «εκλογές τώρα» απαντάει με τρόπο που δείχνει μια βαθιά αγωνία…
Δεν θα πούμε τη γνωστή παροιμία, όμως αυτό το σλόγκαν που βρήκαν στο ΠΑΣΟΚ κοντεύει να ευτελίσει και την έννοια του αιτήματος των εκλογών από ένα κόμμα της αντιπολίτευσης. Πολύ περισσότερο όταν, παρά τη σκανδαλολογία και τη λάσπη, η κυβέρνηση δείχνει να υπερέχει και να διατηρεί το double score της διαφοράς.
Ενδεχομένως στο ΠΑΣΟΚ οι συμβουλάτορες του Νίκου Ανδρουλάκη πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο στριμώχνεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ίσως πάλι θεωρούν ότι ο πρόεδρός τους δείχνει… σιγουριά και ότι εμφανίζεται ως… ηγέτης.
Μόνο που είναι εμφανές σε όλους ότι το κάνουν γνωρίζοντας πως δύσκολα ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα προβεί σε ενέργειες που θα δημιουργήσουν προβλήματα στην παρούσα κατάσταση.
Σε κάθε περίπτωση, το πρόβλημα για το ΠΑΣΟΚ είναι πως δεν πείθει κανέναν. Ούτε ως προς την εικόνα της σιγουριάς για επικείμενη νίκη, ούτε φυσικά ως προς την κυβερνησιμότητα –που τους αρέσει τελευταία ως λέξη– και την ικανότητα διαχείρισης και διακυβέρνηση της χώρας ώστε να σπεύσουν οι πολίτες κάτω από τις… φτερούγες της Χαριλάου Τρικούπη.
Άλλωστε και μόνο που ζητούν εκλογές χωρίς να λένε τι θα κάνουν την επόμενη ημέρα και πώς θα κυβερνηθεί η χώρα, κυρίως από ποιον, είναι αρκετό για να εκφυλίσει το σλόγκαν που αναπαράγεται από κάθε στέλεχος.
Ακόμη χειρότερα, η ρομφαία της κάθαρσης δύσκολα πείθει, ειδικά όταν προέρχεται από συστημικά κόμματα που έχουν κυβερνήσει και δεν έχουν δείξει και ό,τι καλύτερο ως διαχείριση προγραμμάτων.
Γιατί μόνο αυτό δείχνουν στο ΠΑΣΟΚ. Ναι, δείχνουν και το μαγικό ραβδί με το οποίο χτυπάνε το λεφτόδεντρο για να πέσουν λεφτά και να τα μοιράσουν στον κόσμο. Μόνο που με αυτό δεν ασχολείται κανείς γιατί την τελευταία φορά που οι πολίτες πείστηκαν και ψήφισαν βρέθηκαν με ένα τρίτο μνημόνιο στο κεφάλι, κλειστές τράπεζες, capital controls, 30 νέους φόρους μικρότερες συντάξεις και όλα τα υπόλοιπα.
Στο πλαίσιο με αυτό το «εκλογές τώρα» –χωρίς το «εδώ», έτσι, για αλλαγή, δηλαδή παραλλαγμένο το παπανδρεϊκό «εκλογές, εδώ και τώρα»– η όλη κατάσταση μοιάζει με ανέκδοτο.
