Οι τίτλοι και τα ρεπορτάζ των ΜΜΕ της κάθε εποχής φανερώνουν ότι εκτός από στιγμές εθνικής υπερηφάνιας, υπάρχουν και στιγμές εθνική ντροπής!
Σε αυτή εδώ τη χώρα, πλάι στα ιστορικά μονοπάτια της δημοκρατίας και του πολιτισμού, της κοινωνίας των αξιών και της αλληλεγγύης, συναντάς τις σκοτεινές, υπόγειες στοές της εμπορίας της ελπίδας και του τσαρλατανισμού, τους επιτήδειους ψευτογιατρούς και δήθεν επιστήμονες που ευαγγελίζονται «πρωτοποριακές», «εναλλακτικές» θεραπείες και πλουτίζουν εξαπατώντας και… σκοτώνοντας. Ολα αυτά τα χρόνια της μεταπολίτευσης έγραψαν και οι… στοές του σκότους τη δική τους ιστορία.
Από το νερό του Καματερού, το 1976, τη θαυματουργή «ξυλολιά» ή ξυλοέλαιο, την πασίγνωστη «φραπελιά» και την… αίρεση των αντιεμβολιαστών που ζητούσαν εξορκισμούς των έργων του Σατανά, μέχρι τους… δηλωθέντες σαμάνους και την… κβαντική ιατρική που συνδέονται με τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη. Οι τίτλοι των εφημερίδων κάθε εποχής είναι αδιάσειστο τεκμήριο ότι σε τούτη την ταλαιπωρημένη χώρα δεν υπάρχει μόνο εθνική περηφάνια, υπάρχει και η εθνική μας ντροπή!
Ο φαύλος κύκλος της παράνοιας
Το 1976, ο 36χρονος δικηγόρος από την Κω, Γιώργος Καματερός, ισχυρίστηκε ότι ανακάλυψε το φάρμακο κατά του καρκίνου. Υποστήριζε ότι σε μια από τις πηγές του νησιού ανακάλυψε ένα ραδιενεργό πέτρωμα με το οποίο –διαλυμένο σε νερό– παρασκεύαζε το ελιξίριο θεραπείας για τις ανίατες ασθένειες.
Χιλιάδες απελπισμένοι πολίτες και παιδιά με λευχαιμία σταματούν τις ιατρικές θεραπείες και στήνονται σε ουρές στις γειτονιές της Αθήνας, πίσω από βυτιοφόρα που μετέφεραν το… θαυματουργό νερό από την Κω. Οι άνθρωποι, μάλιστα, που προωθούσαν το συγκεκριμένο νερό διέδιδαν ότι οι θαυματουργές αντικαρκινικές ιδιότητές του δεν πρέπει να συνδυάζονται με αντικαρκινικά φάρμακα της «συμβατικής» ιατρικής.
Σύντομα η… επιχείρηση επεκτάθηκε και στην επαρχία. Ο Καματερός έγινε γνωστός σε όλο το πανελλήνιο, η ζήτηση αυξήθηκε ραγδαία και το… φάρμακο δεν επαρκούσε μόνο σε υγρή μορφή, στο μαγικό μπουκαλάκι που κόστιζε 20 δραχμές. Παρασκευάστηκε και μία… σκόνη πετρώματος.
Οι εντυπωσιακοί τίτλοι των εφημερίδων έστελναν όλο και περισσότερους ανθρώπους στην ουρά των εμπόρων ελπίδας και ο τζίρος αυτής της καλοστημένης απάτης δεν καταγράφηκε ποτέ πουθενά.
«Τα Νέα» και άλλες μεγάλες εφημερίδες φιλοξενούσαν καθημερινά «μαρτυρίες» ασθενών που υποτίθεται ότι θεραπεύτηκαν, ασκώντας μάλιστα κριτική στην κυβέρνηση και στο κράτος ότι δεν αναγνώριζε το νερό. Ακόμα και αθλητικές εφημερίδες της περιόδου, όπως η «Αθλητική Ηχώ», έδωσαν… χείρα βοήθειας στον τσαρλατανισμό.
«Το νερό μοιράζεται στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας», γράφει η εφημερίδα στις 18 Μαρτίου του 1976, έναν μήνα μετά τις πρωτοφανείς εικόνες στην Αγία Σοφία Ψυχικού, όταν εκατοντάδες πολίτες συνωστίζονται για να γεμίσουν ένα μπουκαλάκι θαυματουργό νερό, μέσα στην παγωνιά.
Οι πωλήσεις των εφημερίδων εκτοξεύτηκαν –φτάνοντας πανελλαδικά τα 500.000 φύλλα– και το θέμα συντηρούνταν με καθημερινό ρεπορτάζ από τους απελπισμένους σε πλατείες, προαύλια εκκλησιών, αλλά και με μαρτυρίες ανθρώπων που ισχυρίζονταν ότι θεραπεύτηκαν.
Πέντε ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ, η ηθοποιός Γκιζέλα Ντάλι και ο τραγουδιστής Γιώργος Κοινούσης ήταν ανάμεσα σε αυτούς που δοκίμασαν το νερό με τις ευεργετικές ιδιότητες, ενώ υπήρξαν και γιατροί σε κρατικά νοσοκομεία οι οποίοι ανακοίνωσαν ότι ξεκινούν πειράματα σε ποντίκια.
Ακόμη και το υπουργείο Πρόνοιας… υπόσχεται να μελετήσει τα πορίσματα και να εξετάσει το νερό για πιθανή παροχή άδειας. Ο φαύλος κύκλος της παράνοιας και ο… υπνωτισμός του λαϊκισμού είχαν και πάλι διαπρέψει.
Η απάτη του Καματερού κατέρρευσε όταν οι αναλύσεις έδειξαν ότι το «θαυματουργό» νερό ήταν απλώς νερό, ελαφρά εμπλουτισμένο με ραδιενέργεια και χωρίς καμία θεραπευτική ιδιότητα, ενώ καταγράφηκαν θάνατοι ασθενών που εγκατέλειψαν τις θεραπείες τους.
Ο Καματερός δικάστηκε και καταδικάστηκε –με εξαγοράσιμη ποινή– τον Οκτώβριο του 1976, αφού είχε προλάβει να δηλώσει στα συγκεντρωμένα πλήθη στο γήπεδο των Λιοσίων ότι θα υποχρεώσει τα 300 «κτήνη» της Βουλής να πιούν «ειδική κτηνιατρική έκδοση του νερού»… Ασφαλώς, δεν φυλακίστηκε.
Σαν να μην πέρασε μια μέρα
Πενήντα χρόνια μετά δεν άλλαξε σχεδόν τίποτα. Τα βυτιοφόρα στις γειτονιές της Αθήνας με το θεραπευτικό νερό έγιναν καινοτόμα ιατρικά κέντρα, στο Κολωνάκι, το ραδιενεργό δήθεν ιαματικό νερό έγινε θεραπεία κβαντικής ιατρικής και η ολιστική βιοανάδραση εντάχθηκε στο… επιστημονικό ρεύμα του «σαμανισμού».
Οι ενεργειακοί κρύσταλλοι εξελίχθηκαν σε μία εύκολη και πρόχειρη πλασμαφαίρεση, με ζητούμενο την ευεξία και την κυτταρική αναγέννηση, ενώ το Κολωνάκι εξακολουθεί να διατηρεί έναν ειδικό συμβολισμό!
Ο Καματερός και η… επιστημονική ομάδα του παραχώρησαν την πρώτη συνέντευξη Τύπου στο γραφείο του εφοπλιστή Γράτσου, στο Κολωνάκι, χωρίς ούτε ένα μέλος ωστόσο από αυτή την ομάδα να παρίσταται. Επικαλέστηκε όμως λόγους εθνικής ασφάλειας και συνέχισε το έργο του…
Μυσταγωγία και σκοτάδι, τότε και τώρα. Και η ουσία ίδια και απαράλλαχτη. Η αποτρόπαιη εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου, χωρίς κανέναν ενδοιασμό μπροστά στο ενδεχόμενο κινδύνου για τη δημόσια υγεία. Μια επιχείρηση που ακμάζει στις γκρίζες ζώνες του φόβου και της κοινωνικής παρακμής, με προβολή και διασυνδέσεις ανθρώπων που αυτοπαρουσιάζονται ως σαμάνοι.
Οπως έγινε με τα ψευδοεπιστημονικά θαύματα της «ξυλολιάς» ή ξυλοελαίου τη δεκαετία του 1990, και της «φραπελιάς» το 2006. «Θαυματουργό» εκχύλισμα από το ξύλο της ελιάς η «ξυλολιά», ως απόλυτη θεραπεία για τον καρκίνο και άλλες ανίατες ασθένειες.
Δεκαέξι χρόνια αργότερα εμφανίζεται η φραπελιά όταν ένας συνταξιούχος αγρότης από την Κρήτη ισχυρίστηκε ότι πίνοντας ένα ρόφημα από βρασμένα φύλλα ελιάς –χτυπημένο στο σέικερ σαν φραπέ– θεραπεύτηκε από τον καρκίνο. Τα λιόδεντρα απογυμνώθηκαν από τα φύλλα…
Και ήρθε η πανδημία του COVID, ο φόβος, η αγωνία για το εμβόλιο που θα την έθετε υπό έλεγχο για να γεννήσει και να δυναμώσει το κίνημα αντιεμβολιστών, τις «ψεκασμένες θεωρίες» για τα… έργα του διαβόλου και συστάσεις για χρήση σκορδόνερου ή κβαντικών συσκευών αντί του εμβολίου. Κάπου όμως να σταματήσουμε…
