Σύγχυση ακόμη και στον σκληρό πυρήνα των ψηφοφόρων της Κεντροαριστεράς προκαλεί ο Νίκος Ανδρουλάκης με την έως τώρα αλλοπρόσαλλη προεκλογική στρατηγική που ακολουθεί στην προσπάθειά του να καταστεί υπολογίσιμος παράγοντας στον δημόσιο βίο της χώρας και ειδικότερα στην υπόθεση διακυβέρνησης της χώρας, εφόσον το ΠΑΣΟΚ κληθεί να βάλει πλάτη σε μια κυβέρνηση συνεργασίας.
Γράφει ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΔΕΛΗΓΙΩΡΓΗΣ
Τις τελευταίες εβδομάδες ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ επιδίδεται σε επιπόλαιους πειραματισμούς, που πλέον αποκτούν χαρακτηριστικά κωμωδίας, με αποτέλεσμα να μην παίρνει κανείς στα σοβαρά τα λεγόμενά του σε σχέση με τη στάση που θα κρατήσει όταν έρθει η ώρα να τοποθετηθεί επί της ουσίας.
Ξεκίνησε με το αφήγημα ούτε Κυριάκος Μητσοτάκης ούτε Αλέξης Τσίπρας για πρωθυπουργός, υπαινίχθηκε γενικώς και αορίστως πως στο μυαλό του υπάρχει εναλλακτική λύση με έναν «άγνωστο Χ», στη συνέχεια δέχτηκε πιέσεις και εκ των έσω προκειμένου να δώσει διαφωτιστικές διευκρινίσεις, αλλά ποτέ δεν το έπραξε.
Αντιθέτως, μετά τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν, τόσο ο ίδιος όσο και κορυφαία στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη, με δημόσιες τοποθετήσεις τους, προσπάθησαν να υποβαθμίσουν τις διαστάσεις που είχε λάβει η «κατηγορηματική άρνησή» τους επί των προσώπων και με νεότερες παρεμβάσεις τους επιχειρούσαν να εξηγήσουν πως τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως ακριβώς τα περιγράφατε ή νομίζετε πως θα συμβούν στο τέλος.
Δηλαδή, υπό το βάρος της κριτικής που δέχτηκαν, πως δεν μπορεί ένα κόμμα, που παλεύει να εδραιωθεί στην τρίτη θέση του πολιτικού χάρτη, να επιδεικνύει τέτοια αλαζονεία και μικρομεγαλισμού, αναγκάστηκαν να μη δίνουν τόσο μεγάλη έμφαση στις δυνατότητές τους. Να μην προπαγανδίζουν, δηλαδή, πως το πρόσωπο που θα επιλεγεί για πρωθυπουργός σε μια ενδεχόμενη κυβέρνηση συνεργασίας θα εξαρτηθεί αποκλειστικά και μόνο από την πρόταση που θα καταθέσει ο Νίκος Ανδρουλάκης.
Αναξιοπιστία
Αυτή η θέση, που αρχικώς εκφραζόταν με βεβαιότητα από τη Χαριλάου Τρικούπη, στην πορεία εγκαταλείφθηκε γιατί προφανώς στιγμάτισε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ με πολλά στοιχεία αναξιοπιστίας.
Όμως τα ήξεις αφήξεις, τα μπρος- πίσω και τα άλλα λέμε σήμερα και άλλα αύριο δεν απεικονίζονται στην υπόθεση των συμμαχιών με άλλα κόμματα για το σχηματισμό κυβέρνησης κοινής αποδοχής, αλλά και στις περίεργες δηλώσεις που κάνει ο Νίκος Ανδρουλάκης για την ατομική του πορεία ως αρχηγού του ΠΑΣΟΚ.
Ερωτηθείς τι θα κάνει ο ίδιος, αν δεν καταφέρει το ΠΑΣΟΚ να έχει διψήφιο ποσοστό, απάντησε: «Για έμενα ο στόχος μου είναι αυτό που βρήκα να το πάω παρακάτω. Αν δω ότι δεν τα έχω καταφέρει, προφανέστατα θα θέσω τον εαυτό μου σε οποιαδήποτε αξιολόγηση, όπως αξιολογούμαι εγώ, αξιολογούνται όλα τα στελέχη του κόμματός μας».
Η δήλωσή του αυτή πυροδότησε συζητήσεις στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, καθώς εμπεριείχε στοιχεία ηττοπάθειας. Και, όπως ανέφεραν στελέχη του κόμματος, δεν είναι δυνατόν από τη μια να παριστάνουμε τους καμπόσους, θεωρώντας πως είμαστε σε θέση να επιβάλουμε το πρόσωπο του επόμενου πρωθυπουργού και την ίδια στιγμή ο αρχηγός μας να εμφανίζεται ως εν δυνάμει αποτυχημένος που θα ζητήσει να αξιολογηθεί από το κόμμα μετά τις εκλογές.
