Ο Αλέξης Τσίπρας διέλυσε τον ΣΥΡΙΖΑ, με τον οποίο πήρε 17% στις εκλογές του 2023, για να φτιάξει νέο κόμμα που φαίνεται να φτάνει στο… 15%.
Σε ένα σκηνικό όπου, εν όψει των εκλογών, η κοινωνία, σε επίπεδο έκφρασης και εκπροσώπησης μέσω των πολιτικών κομμάτων, εμφανίζει όλο και μεγαλύτερες τάσεις κατακερματισμού, ο Τσίπρας ίδρυσε νέο κόμμα.
Ωστόσο, η ΕΛ.Α.Σ. και η δημοσκοπική, τουλάχιστον, πορεία της έρχονται είτε να κλονίσουν θεμελιώδεις αρχές της πολιτικής επιστήμης είτε να βάλουν τον Τσίπρα σε περίοδο προβληματισμού και αμφισβήτησης των πολιτικών επιλογών του.
Βασική αρχή της πολιτικής επιστήμης είναι η εμφάνιση των πολιτικών κομμάτων να λειτουργεί ως «γένεση» (Genesis) και ως «ισχύς» (Macht) του κοινοβουλευτισμού, με τα κόμματα να υπόκεινται στη λογική της ακμής, της παρακμής, της σύστασης και της επανασύστασης και, τελικά, της πτώσης και της εξαφάνισης. Βασικός πολιτικός κανόνας στον κοινοβουλευτισμό αποδεικνύονται οι ιδεολογικοί μετασχηματισμοί των πολιτικών κομμάτων.
Σε αυτές τις συνθήκες, ο Τσίπρας απέδρασε το 2023 για να… επιστρέψει πολιτικά με την ΕΛ.Α.Σ., ενώ επί δύο τετραετίες ο Κυριάκος Μητσοτάκης άσκησε την κυβερνητική εξουσία πάνω στις ιδεολογικές ράγες της κεντροδεξιάς παράταξης της ΝΔ, επινοώντας ωστόσο το «πολιτικό Κέντρο» και μία υπερκομματική πρακτική διακυβέρνησης, γκρεμίζοντας συντηρητικά στερεότυπα και στείρους δογματισμούς ιδεολογικής καθαρότητας.
Κάτω από τον εκλογικό πήχη
Ο Τσίπρας επέστρεψε με τον πήχη λογικά στο 17%, ποσοστό που είχε πάρει ως αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ το 2023. Με βάση, όμως, τις δημοσκοπήσεις, καταφέρνει να περνάει κάτω από τον πήχη και να… τρελαίνει τους πολιτικούς επιστήμονες.
Τα πιο ζωηρά σημάδια του πολιτικού κατακερματισμού τα συναντά κανείς στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Απαξίωση της αρχής της αντιπροσώπευσης, αλλά και του πολιτικού προσωπικού που ταυτίστηκε με την υπεράσπιση επιμέρους συντεχνιακών συμφερόντων, παρά το πάλαι ποτέ ιδεολογικό άλλοθι της Αριστεράς περί προστασίας του λαϊκού συμφέροντος.
Ο,τι απέμεινε από την κυβερνητική… αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ, το αποτελείωσε ο Αλέξης Τσίπρας, με το πολιτικό σύνθημα του ΚΚΕ εσωτερικού τη δεκαετία του 1980 —«σύντροφοι, εκτός από τον ιμπεριαλισμό υπάρχει και η μοναξιά»— να αιωρείται πάνω από τις σκόνες και τα θρύψαλα στην Κουμουνδούρου και στην Πατησίων.
Ο Τσίπρας και η ΕΛ.Α.Σ. του επιχείρησαν να καλλιεργήσουν την εντύπωση της απόλυτης κυριαρχίας στην Κεντροαριστερά, με την επικράτηση έναντι του ΠΑΣΟΚ και του Νίκου Ανδρουλάκη. Μόνο που οι δημοσκοπήσεις μάλλον δεν τους έκαναν το χατίρι.
Η φράση του Γεωργίου Παπανδρέου στις μεγάλες προεκλογικές συγκεντρώσεις —«μέγα πλήθος, μέγα πάθος!»— θα μείνει πάντα για τον Τσίπρα ένα απωθημένο, μία φαντασίωση που θα τον βασανίζει.
Τα δημοσκοπικά δεδομένα
Τον Οκτώβριο του 2025 —και πριν από την ανακοίνωση της ΕΛ.Α.Σ.— τρεις δημοσκοπήσεις έδιναν σε ένα νέο κόμμα Τσίπρα ποσοστό από 20,2% έως 24%, με διεισδυτικότητα σε όλα τα κόμματα του λεγόμενου προοδευτικού χώρου.
Με βάση τα πρόσφατα δεδομένα των δημοσκοπήσεων, τον Σεπτέμβριο του 2026, όπως εκείνες των εταιρειών Prorata και GPO, η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη κινείται δημοσκοπικά στην πρόθεση ψήφου γύρω στο 15%-16,5% και σίγουρα κάτω από το 17% που είχε πάρει ο Τσίπρας στις εκλογές του 2023 ως επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ. Στο επιτελείο του Τσίπρα προσπερνούν το συγκεκριμένο πολιτικό χαρακτηριστικό και αρκούνται να επαναλαμβάνουν ότι η ΕΛ.Α.Σ. είναι σταθερά στη δεύτερη θέση του πολιτικού σκηνικού, πίσω από τη Νέα Δημοκρατία.
Παρά τη διάλυση και τη ρευστοποίηση του παλιού του κόμματος, του ΣΥΡΙΖΑ, το πολιτικό rebranding του Τσίπρα ξεκινά ουσιαστικά από την ίδια ή ελαφρώς χαμηλότερη εκλογική βάση, χωρίς να έχει επιτύχει τη θεαματική δημοσκοπική υπέρβαση που θα απειλούσε άμεσα την κυβερνητική πρωτοκαθεδρία της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η κρίση αξιοπιστίας
Πίσω από τις χαμηλές δημοσκοπικές πτήσεις της ΕΛ.Α.Σ. αναδεικνύεται, μεταξύ άλλων, ο ρόλος του Αλέξη Τσίπρα στον ευτελισμό της Αριστεράς, παρά το γεγονός ότι και σήμερα επιχειρεί να εμφανιστεί ως ο ηγέτης της, αλλά με άλλο κομματικό έμβλημα και άλλα συνθήματα. Επί διακυβέρνησης και αντιπολίτευσης Τσίπρα φάνηκε η γύμνια της Αριστεράς, που είχε καταφέρει να κυριαρχήσει ιδεολογικά μέσα από την τακτική της… παθιασμένης μειοψηφίας που κάνει μεγάλο θόρυβο για το τίποτα.
Και, όπως αποδείχτηκε, η ανάληψη της διακυβέρνησης ήταν και η μόνη συγκολλητική ουσία των… συντρόφων του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Τσίπρας αποχώρησε από την Κουμουνδούρου και δημιούργησε ένα… ιδιωτικής χρήσης κόμμα, που δεν καταγράφει διακριτές διαφορές με τον ΣΥΡΙΖΑ που άφησε. Αποδείχτηκε, μάλιστα, πως ο ίδιος «έπνιξε» το αφήγημα του ηθικού πλεονεκτήματος με την αντιμετώπιση που επιφύλαξε στους πρώην συντρόφους του και στο κόμμα που ο ίδιος είχε δημιουργήσει.
Βουλευτές και στελέχη που εκλέχθηκαν με τον ίδιο ως αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζονται να εκλιπαρούν σχεδόν για μία ευκαιρία στην κατάρτιση των ψηφοδελτίων της ΕΛ.Α.Σ., εν όψει των επόμενων εθνικών εκλογών. Ο Τσίπρας θέλει να εμφανιστεί ως επικεφαλής της Αριστεράς, η οποία όμως έχει ήδη ευτελιστεί στα μάτια του κόσμου, όπως και οι περισσότεροι εκ των εκπροσώπων της.
Στη δημοσκόπηση της Prorata, η απόσταση των εννέα μονάδων μεταξύ της ΕΛ.Α.Σ. και της ΝΔ παραμένει μεγάλη. Στη δημοσκόπηση της GPO, η ΕΛ.Α.Σ. βρισκόταν χαμηλότερα, στο 13,5% στην πρόθεση και στο 16% στην εκτίμηση ψήφου.
Το μεγάλο πρόβλημα για την ΕΛ.Α.Σ. βρίσκεται στην κυβερνητική αξιοπιστία. Μόλις το 20,4% των ερωτηθέντων στην GPO χαρακτήριζε κοστολογημένο και ρεαλιστικό το πρόγραμμα του Αλέξη Τσίπρα.
