Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, υπό την καθοδήγηση της Λάουρα Κοβέσι, δημιουργεί πρόβλημα με τη μεθοδολογία της.
Το έργο το έχουμε ξαναδεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες: Διασύρονται άνθρωποι και μετά οι υποθέσεις τους πηγαίνουν στο αρχείο. Οι πολιτικοί που διασύρθηκαν –και οι τέσσερις των οποίων η περιπέτεια δεν τελείωσε– θα έβρισκαν το δίκιο τους στην ελληνική Δικαιοσύνη. Το ζήτημα είναι πως με αυτόν τον τρόπο –και με τις αντιθεσμικές δημόσιες παρεμβάσεις Κοβέσι– η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία παρεμβαίνει στην πολιτική ζωή των ευρωπαϊκών κρατών.
Η στοχοποίηση και η αντιπολίτευση
Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία τσουβάλιασε έντεκα πολιτικούς της Νέας Δημοκρατίας με βάση μόνο τηλεφωνικές συνομιλίες –όπου ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει και για οποιονδήποτε– χωρίς άλλη έρευνα, καταργώντας ουσιαστικά τη διάκριση των εξουσιών. Εδωσε την ευκαιρία σε μια αλλοπρόσαλλη αντιπολίτευση να ρίξει το δηλητήριό της.
Τώρα, για να σώσει τα προσχήματα, παραπέμπει τους τέσσερις από τους έντεκα, που ασφαλώς έχουν το τεκμήριο της αθωότητας. Και δίνει την ευκαιρία στην αντιπολίτευση να συνεχίζει τη λασπολογία.
Η ελληνική Δικαιοσύνη και η Δημοκρατία
Με λίγα λόγια, η υπονόμευση συνεχίζεται. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι από την αρχή είχα δηλώσει πως μέθοδοι Τσαουσέσκου δεν μπορούν να μεταφερθούν στην Ελλάδα. Τώρα τον λόγο έχει η ανεξάρτητη ελληνική Δικαιοσύνη. Και αυτό θα γίνει σύντομα για να τελειώσει αυτή η υπονόμευση της ίδιας της Δημοκρατίας.
Θυμίζω ότι η «μέθοδος Τσαουσέσκου» είναι να εξοντώνεις ανθρώπους τυλίγοντάς τους σε μια κόλα χαρτί και να τους ταλαιπωρείς επί χρόνια. Ευτυχώς στην Ελλάδα δεν θα συμβεί αυτό…
