Πάνω από το 80% των πολιτών τάσσεται υπέρ των περιορισμών στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από ανηλίκους, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις που έχουν παρουσιαστεί.
Κι όμως, όταν το νομοσχέδιο έφτασε στη Βουλή, η αντιπολίτευση επέλεξε να κινηθεί σε διαφορετική κατεύθυνση από εκείνη που δείχνει η κοινωνία. Η Νέα Δημοκρατία το υπερψήφισε, το ΠΑΣΟΚ δήλωσε «παρών» και τα υπόλοιπα κόμματα το καταψήφισαν.
Οι γονείς δεν χρειάζονται πολιτικές αναλύσεις για να καταλάβουν το πρόβλημα. Βλέπουν τα παιδιά τους να περνούν ώρες μπροστά σε μια οθόνη. Ανησυχούν για τον διαδικτυακό εκφοβισμό, το ακατάλληλο περιεχόμενο και την εξάρτηση από εφαρμογές που διεκδικούν διαρκώς την προσοχή τους. Ζητούν να μπουν όρια. Κι ενώ αυτή η ανησυχία αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις, τα κόμματα της αντιπολίτευσης επιλέγουν να σταθούν απέναντι σε μια πρωτοβουλία που απαντά σε ένα υπαρκτό κοινωνικό πρόβλημα.
Η στάση του Νίκου Ανδρουλάκη έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δηλώνει ότι στόχος του είναι η εκλογική νίκη, ακόμη και με μία ψήφο διαφορά. Πώς σκοπεύει, όμως, να πείσει τους πολίτες ότι μπορεί να κυβερνήσει, όταν σε ένα ζήτημα που αφορά άμεσα την προστασία των παιδιών επιλέγει να μην πάρει καθαρή θέση; Το «παρών» δεν είναι πρόταση διακυβέρνησης. Είναι ένας τρόπος να αποφύγεις την ευθύνη της απόφασης.
Ο Ανδρουλάκης θέλει να διεκδικήσει την πρωθυπουργία, αλλά δεν αρκεί να δηλώνει ότι θέλει να νικήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Χρειάζεται να εξηγήσει τι θα έκανε διαφορετικά και γιατί οι πολίτες θα έπρεπε να εμπιστευθούν τις δικές του επιλογές. Όταν, όμως, η απάντησή του σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα είναι το «παρών», δύσκολα πείθει ότι είναι έτοιμος να αναλάβει τις ευθύνες που συνεπάγεται η διακυβέρνηση της χώρας.
Και μετά απορούν γιατί τα ποσοστά τους δεν ανεβαίνουν. Επιμένουν να μιλούν για κυβερνητική αλαζονεία και «καθεστώς Μητσοτάκη», την ώρα που οι ίδιοι αγνοούν μια κοινωνική απαίτηση με τόσο μεγάλη αποδοχή. Δεν είναι αλαζονεία να θεωρείς ότι μπορείς να αγνοείς τις ανησυχίες των γονιών και να περιμένεις ότι εκείνοι θα σε εμπιστευθούν για να κυβερνήσεις;
Η αντιπολίτευση έχει δικαίωμα να διαφωνεί με την κυβέρνηση. Δεν μπορεί, όμως, να απαιτεί την εμπιστοσύνη των πολιτών χωρίς να λαμβάνει υπόψη όσα εκείνοι θεωρούν σημαντικά. Όσο οι αρχηγοί της αναζητούν τον δρόμο προς την εξουσία, οι ίδιοι οι πολίτες βλέπουν ποιοι παίρνουν θέση και ποιοι προτιμούν να μένουν στο «παρών».
