Το ΠΑΣΟΚ και εξωγενείς παράγοντες από κοντά εμμένουν σε μια τακτική που ουσιαστικά αποδομεί θεσμούς, Δικαιοσύνη και ακουμπά στη διάκριση των εξουσιών.
Το μέτωπο που έχει ανοίξει με τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου δείχνει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης όταν δεν είναι αρεστές. Και μόνο το γεγονός ότι ζήτησε να προσέλθει ο Κωνσταντίνος Τζαβέλλας στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας για να εξηγήσει γιατί και πώς έλαβε την απόφαση να μην ανασύρει την υπόθεση των παρακολουθήσεων από το αρχείο είναι ενδεικτικό.
Τι ανέφερε το ΠΑΣΟΚ μετά τη γνωστοποίηση της απόφασης του Κωνσταντίνου Τζαβέλλα; Ότι «η απόφαση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Τζαβέλλα, να αρνηθεί να προσέλθει ενώπιον της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας είναι ενδεικτική της αδυναμίας του να αιτιολογήσει την απόφασή του να μην ανασύρει την υπόθεση από το αρχείο».
Δηλαδή; Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου όφειλε να αιτιολογήσει την απόφασή του; Και η διάκριση των εξουσιών που το ΠΑΣΟΚ επικαλείται συνεχώς; Δεν πείθει κανέναν η επίκληση αυτή, όπως λέει η Χαριλάου Τρικούπη, που εργαλειοποιεί τα πάντα μπροστά στην αγωνία της εν όψει της δημιουργίας νέων κομμάτων που απειλούν τη δεύτερη –δημοσκοπικά– θέση που κατέχει.
«Η επίκληση της αρχής της διάκρισης των εξουσιών δεν πείθει κανέναν» προσθέτει η ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ στην οποία σημειώνεται ότι «αντιθέτως, η απόφαση της αρχειοθέτησης είναι αυτή που έχει δημιουργήσει σε όλη την κοινωνία την αίσθηση της κατάργησης στην πράξη της διάκρισης των εξουσιών» ακολουθώντας τη γραμμή που ακολουθούσε ο ΣΥΡΙΖΑ που –όπως δήλωναν τα στελέχη του– εξέφραζε τον λαό και όλη την κοινωνία.
Ακόμη χειρότερα, στη συνέχεια στοχοποιεί τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και επιχειρεί τη δολοφονία χαρακτήρα του αναφέροντας ότι «δεν υπήρξαν αντίστοιχες ευαισθησίες, όταν αρνήθηκε να εξαιρεθεί ως πρώην εποπτεύων την ΕΥΠ και επέλεξε να είναι και ελεγκτής και ελεγχόμενος στο σκάνδαλο των παράνομων παρακολουθήσεων» καθώς και ότι «ζούμε αλλεπάλληλες σκηνές στο έργο της συγκάλυψης» αφήνοντας υπόνοιες για εμπλοκή του.
Η απόφαση της Ολομέλειας των Εισαγγελέων το 2011
Για την ιστορία πάντως η στάση του ΠΑΣΟΚ και των λοιπών κομμάτων της αντιπολίτευσης όπως και εξωγενών παραγόντων που… σιγοντάρουν αυτήν τη συμπεριφορά ακουμπά ακριβώς στη διάκριση των εξουσιών που υποτίθεται ότι υποστηρίζουν. Δεν είναι η πρώτη φορά που τίθεται, και στο παρελθόν αντέδρασαν εντόνως οι δικαστικοί λειτουργοί.
Παράδειγμα η απόφαση της Ολομέλειας της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου το 2011 όταν το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση είχε καλέσει τον τότε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στην επιτροπή. Με ψήφους 16 στους 19 εισαγγελείς η Ολομέλεια αποφάσισε ότι ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ι. Τέντες, δεν πρέπει να ανταποκριθεί στην κλήση της Ειδικής Επιτροπής θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής για ακρόαση επί θεμάτων Δικαιοσύνης.
Η Ολομέλεια είχε αποφασίσει ότι «η κλήση του εισαγγελέως του Αρείου Πάγου για ακρόαση γίνεται με ρητή επίκληση διατάξεως του Κανονισμού της Βουλής. Εν όψει αυτού και με δεδομένη τη θέση και πεποίθηση ότι η διάταξη αυτή είναι ασυμβίβαστη με την αρχή της διακρίσεως των εξουσιών, δεν θα πρέπει ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου να ανταποκριθεί στην κλήση».
Επίσης στην ίδια απόφαση τονιζόταν ότι «η διάταξη του Κανονισμού της Βουλής (σ.σ.: άρθρα 146 και 147) δεν συμβιβάζεται προς τη συνταγματική αρχή της διακρίσεως των εξουσιών (άρθρο 26 § 1 του συντάγματος). Οι τρεις συντεταγμένες εξουσίες είναι ανεξάρτητες και ισότιμες. Περιπτώσεις επαφής και διασταυρώσεώς τους καθώς και η δυνατότητα προβλέψεως τέτοιας διασταυρώσεως με κοινό νόμο πρέπει να προκύπτουν σαφώς από το σύνταγμα. Το τελευταίο τούτο ισχύει ιδίως ως προς τις σχέσεις της δικαστικής με τις λοιπές εξουσίες, εν όψει της ιδιαίτερης ευαισθησίας, που εμφανίζει το εν γένει ζήτημα της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης».
Σε κάθε περίπτωση, και μόνο το γεγονός ότι εγκαλείται ένας δικαστικός λειτουργός για την απόφασή του όπως και το να τίθεται θέμα… απολογίας του έναντι των βουλευτών μόνο ερωτήματα ως προς το πώς αντιμετωπίζεται η διάκριση των εξουσιών από τους δήθεν υπερασπιστές του κράτους δικαίου προκαλεί.
