«Ίσως το θύμα ήταν απλά μπάτσος» έγραφε σε μια ανάρτησή του ο πατέρας του Γιώργου Λυγγερίδη που δολοφονήθηκε από οργανωμένους χούλιγκαν.
Αναδεικνύοντας με τον τρόπο αυτόν την εκκωφαντική σιωπή και των ΜΜΕ και των επαγγελματιών… ανθρωπιστών. Όλων αυτών που έχουν σπεύσει να… αγκαλιάσουν με άνεση κάθε τι που μπορεί να εργαλειοποιηθεί στο πλαίσιο της επιχείρησης που έχει στηθεί να πληγεί η κυβέρνηση.
Η αλήθεια είναι ότι αυτή η δίκη –με ελάχιστες εξαιρέσεις όπως για παράδειγμα το «Μανιφέστο» και ο Σκάι– περνά στα ψιλά ή στα… καθόλου. Γιατί ίσως –όπως και ο ίδιος ο πατέρας του δολοφονημένου εν ώρα καθήκοντος αστυνομικού είχε αναρωτηθεί– «είναι πολλά τα λεφτά Άρη;», ίσως γιατί το θύμα «ήταν απλά μπάτσος». Ίσως όλα μαζί και ίσως και πολλά ακόμη.
Το θέμα είναι η εκκωφαντική σιωπή κομμάτων και επαγγελματιών ανθρωπιστών. Όλων αυτών που με μεγάλη ευκολία στήνουν συλλαλητήρια και συναυλίες για δυστυχήματα ή και για δολοφονίες εφόσον όμως τα θύματα εξυπηρετούν τον σκοπό τους.
Ναι, η απόδοση δικαιοσύνης ισχύει για όλους και για όλες τις περιπτώσεις. Άλλο αυτό και άλλο οι δολοφονίες χαρακτήρων και οι διασυρμοί ανθρώπων που αντιτίθενται σε θεωρίες συνωμοσίας και fake news που στήνονται εν ριπή οφθαλμού όχι για το ζητούμενο, τη δικαιοσύνη δηλαδή, αλλά για λόγους που έχουν να κάνουν είτε με μικροκομματικές σκοπιμότητες στο πλαίσιο ενός ακραίου πολιτικού καιροσκοπισμού είτε για άλλους λόγους.
Ας σκεφτεί κάποιος τι θα γινόταν αν ο συνήγορος ενός φερόμενου δολοφόνου δήλωνε σε άλλη περίπτωση ότι «με φωτοβολίδα δεν σκοτώνουμε ούτε λαγό» απευθυνόμενος στον πατέρα του θύματος που δολοφονήθηκε, έχασε τη ζωή του με βασανιστικό τρόπο μπροστά στους συναδέλφους του. Τι θα γινόταν άραγε. Πόσες συγκεντρώσεις θα βλέπαμε, πόσες συναυλίες θα ακούγαμε και τι θα έλεγαν αν στο τέλος της ημέρας αυτός που οδηγούταν εκτός δικαστικής αίθουσας ήταν ο πατέρας του θύματος;
Τι θα έλεγαν για… συγκάλυψη και για τη Δικαιοσύνη όλοι οι ανθρωπιστές και όλοι οι εκπρόσωποι των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Θα ρωτήσει βέβαια κανείς «τι θέλετε, να παρεμβαίνουν στη Δικαιοσύνη;». Κάθε άλλο. Μια σύγκριση ως προς τη στάση που τηρούν κάποιοι, τα δύο μέτρα και δύο σταθμά, ίδια με αυτά για τα θύματα στην τραγωδία στο Μάτι.
Ας παρακολουθήσουν όσοι θέλουν τι γίνεται στη δίκη. Έχει ενδιαφέρον. Για όλους...
