Παραφράζω στίχο που κάνει θραύση στα πανηγύρια τον Δεκαπενταύγουστο.
Στην κυρία Μαρία Καρυστιανού αναφέρομαι, η οποία αποφάσισε, σύμφωνα με τα λεγόμενά της, να δοκιμαστεί ως πολιτικό πρόσωπο, κάτι που προκαλεί και τη φασαρία που λέει και το δημώδες ασμάτιο.
Δύο ερωτήματα θα θέσω και παρακαλώ να είστε ευγενικοί και με μένα και με τη Μαρία.
Πρώτον, έχει οποιαδήποτε Μαρία το δικαίωμα να λέει ό,τι θέλει, να πολιτεύεται, να εκλέγει και να εκλέγεται; Ναι, έχει, είναι η απάντηση όταν ζεις σε χώρα στέρεα θεμελιωμένης δημοκρατίας και όχι στο Ιράν.
Δεύτερον, αν εγώ περιμένω από οποιαδήποτε Μαρία να μου εξηγήσει τη συμφωνία Mercosur, τις τεκτονικές γεωπολιτικές ανακατατάξεις, τις αμυντικές συμμαχίες, τον αναθεωρητισμό των γειτόνων, τις λύσεις απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη και πλείστα όσα θέματα απασχολούν το παγκόσμιο γίγνεσθαι, αλλά η οποιαδήποτε Μαρία λέει απλώς «να είμαστε όλοι καλά» κι αυτό εμένα με απογοητεύει, είμαι ηλίθια εγώ ή η Μαρία;
Ναι, είμαι ηλίθια εγώ είναι η απάντηση.
