Ένα γράμμα ευγνωμοσύνης προς το προσωπικό του Τζάνειου δημοσίευσε ο Άδωνις Γεωργιάδης, με τον ασθενή να περιγράφει τις κρίσιμες ώρες στη ΜΕΘ.
Ο υπουργός Υγείας ανάρτησε στον λογαριασμό του στο Χ την επιστολή του ασθενούς προς το Καρδιολογικό Τμήμα του Τζάνειου Νοσοκομείου Πειραιά, σχολιάζοντας ότι «το ΕΣΥ είναι πάντα δίπλα μας με τους ανθρώπους του όταν το χρειαζόμαστε» και ευχαριστώντας με τη σειρά του το προσωπικό του νοσοκομείου.
Ο ασθενής, ο οποίος είχε υποβληθεί σε κρίσιμη επέμβαση και στη συνέχεια νοσηλεύτηκε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, περιγράφει την επιδείνωση της κατάστασής του, τον φόβο ότι χάνει τη ζωή του και τους ανθρώπους που, όπως γράφει, δεν έφυγαν στιγμή από δίπλα του.
«Παρέδωσα το σώμα μου στους ανθρώπους της ΜΕΘ»
Στην επιστολή, με ημερομηνία 2 Οκτωβρίου 2026 και τίτλο «Ένα γράμμα καρδιάς προς τους ανθρώπους που με κράτησαν στη ζωή», αναφέρει ότι από τη στιγμή που επέστρεψε στο σπίτι αισθανόταν την ανάγκη να ευχαριστήσει όσους τον φρόντισαν.
«Όσο περνούν οι ημέρες, δεν σας ξεχνώ. Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Σας σκέφτομαι όλο και περισσότερο», γράφει, σημειώνοντας ότι οι αναμνήσεις εκείνων των ημερών τού προκαλούν συγκίνηση και ευγνωμοσύνη.
Όπως αφηγείται, μπήκε στην αιμοδυναμική μονάδα γνωρίζοντας ότι επρόκειτο να υποβληθεί σε σοβαρή και κρίσιμη επέμβαση. Μετά την ολοκλήρωσή της μεταφέρθηκε στη ΜΕΘ, όπου μέσα σε λίγα λεπτά η κατάστασή του άρχισε να επιδεινώνεται.
«Η αναπνοή μου γινόταν όλο και πιο δύσκολη, το ένιωθα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, ότι χανόμουν», σημειώνει.
Τότε, όπως γράφει, «παρέδωσα το πνεύμα μου στον Θεό και το σώμα μου στους ανθρώπους της ΜΕΘ», χαρακτηρίζοντας τη στιγμή αυτή ίσως τη μεγαλύτερη πράξη εμπιστοσύνης που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος.
Θυμάται το προσωπικό συγκεντρωμένο γύρω του, χωρίς να μπορεί να διακρίνει ποιος έκανε τι, αλλά με τη βεβαιότητα, όπως αναφέρει, ότι κανείς δεν απομακρύνθηκε από δίπλα του.
Οι γιατροί που θυμάται από τις κρίσιμες ώρες
Στο γράμμα του αναφέρεται ονομαστικά στον κ. Πατσουράκο, τον οποίο θυμάται πάνω από το κρεβάτι του να ενεργεί με αποφασιστικότητα σε μια στιγμή κατά την οποία η ζωή του βρισκόταν σε κίνδυνο.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στον κ. Δημόπουλο, γράφοντας ότι ήταν ο γιατρός που κατάφερε με «τέχνη και επιμονή» να αποφράξει επιτυχώς την αρτηρία του.
Όπως σημειώνει, δεν θυμάται ακριβώς τα λόγια του γιατρού, αλλά θυμάται τη σταθερή και καθησυχαστική φωνή του, η οποία τον κρατούσε σε επαφή με το περιβάλλον ακόμη και όταν ένιωθε ότι χάνει τις αισθήσεις του.
«Κάποια στιγμή χάθηκα, δεν ξέρω πόσο κράτησε αυτό. Όταν άνοιξα ξανά τα μάτια μου, το πρώτο πράγμα που είδα ήταν τα πρόσωπά σας, και αυτά τα πρόσωπα δεν θα τα ξεχάσω ποτέ», γράφει.
«Αυτές οι εικόνες δεν θα φύγουν ποτέ από τη μνήμη μου»
Ο ασθενής περιγράφει ακόμη την αγωνία αλλά και την ανακούφιση που διέκρινε στα πρόσωπα του προσωπικού όταν συνήλθε.
Θυμάται τη Σταυρούλα, της οποίας τα μάτια, όπως γράφει, ήταν σχεδόν βουρκωμένα και τον κοίταζαν με «θαπλπωρή και ανθρώπινη αγάπη», αλλά και τη Λήδα, η οποία τον περιποιήθηκε με ψυχραιμία και ζεστασιά «σαν να φρόντιζε κάποιον από την οικογένειά της».
«Αυτές οι εικόνες δεν θα φύγουν ποτέ από τη μνήμη μου», αναφέρει.
Τις επόμενες ημέρες της νοσηλείας του άρχισε, όπως σημειώνει, να γνωρίζει καλύτερα τους ανθρώπους που τον φρόντιζαν, ανακαλύπτοντας πέρα από την επαγγελματική τους ιδιότητα και την ανθρώπινη πλευρά τους.
Οι στιγμές που τον έκαναν να ξεχνά ότι ήταν ασθενής
Για τον Δημήτρη γράφει ότι ήταν από εκείνους τους ανθρώπους που δημιουργούν οικειότητα από την πρώτη στιγμή. Ανακαλεί μάλιστα ένα περιστατικό πριν από επισκεπτήριο, όταν εκείνος τον αρωμάτισε ώστε να μυρίζει όμορφα όταν θα έβλεπε τη σύζυγό του.
Όπως σημειώνει, η κίνηση αυτή τον συγκίνησε ιδιαίτερα, καθώς για λίγα λεπτά τού επέτρεψε να ξεχάσει ότι βρισκόταν στο νοσοκομείο ως ασθενής.
Αναφέρεται επίσης στον Σταμάτη, με τον οποίο συζητούσαν ακόμη και για τον Παναθηναϊκό, βρίσκοντας χρόνο μέσα στη ΜΕΘ για μια πιο απλή και καθημερινή κουβέντα.
Ξεχωριστή θέση στο γράμμα έχει και ο Βαγγέλης, τον οποίο χαρακτηρίζει «προσωποποίηση της αισιοδοξίας», καθώς, όπως περιγράφει, έμπαινε στον θάλαμο με χαμόγελο, χιούμορ και θετική ενέργεια.
«Η παρουσία του λειτουργούσε σαν φάρμακο», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Τέλος, αναφέρεται και σε μία εργαζόμενη από τα Βριλήσσια, της οποίας δεν θυμάται με βεβαιότητα το όνομα, γράφοντας ότι, ακόμη κι αν η μνήμη του τον πρόδωσε ως προς αυτό, εξακολουθεί να τη θυμάται «με πολλή αγάπη».
Η ανάρτηση του Άδωνι Γεωργιάδη
Ο Άδωνις Γεωργιάδης επέλεξε να δημοσιοποιήσει την επιστολή ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της σχέσης που μπορεί να αναπτυχθεί ανάμεσα στους ασθενείς και τους ανθρώπους του δημόσιου συστήματος υγείας.
Συνοδεύοντας το γράμμα, υπογράμμισε ότι «το ΕΣΥ είναι πάντα δίπλα μας με τους ανθρώπους του όταν το χρειαζόμαστε», απευθύνοντας παράλληλα ευχαριστίες στο Τζάνειο Νοσοκομείο Πειραιά και στο προσωπικό του.
Το ΕΣΥ είναι πάντα δίπλα μας με τους ανθρώπους του όταν το χρειαζόμαστε. Εύγε στο Τζάνειο Νοσοκομείο Πειραιώς:
— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) October 2, 2026
«Ένα γράμμα καρδιάς προς τους ανθρώπους που με κράτησαν στη ζωή.
(Καρδιολογικό Τμήμα – Τζάνειο Γενικό Νοσοκομείο Πειραιά)
Βριλήσσια, 2/10/2026
Αγαπητοί μου άνθρωποι,… pic.twitter.com/t6amTe8aM0
