Η δημοσκοπική κάμψη του προέδρου Αλέξη μόνο χαμόγελα δεν έχει φέρει στο ΠΑΣΟΚ. Όχι, δεν αναφερόμαστε στους δελφίνους του θυμωμένου Νίκου, οι οποίοι βλέπουν το όνειρό τους να καθίσουν στην καρέκλα του να απομακρύνεται.
Μιλάμε για ανθρώπους στο περιβάλλον του αρχηγού. Το άγχος τους είναι πως η αδυναμία της ΕΛΑΣ θα ενεργοποιήσει τους πυρήνες της στον δικό τους χώρο, στελέχη που είναι υπέρ της εκλογικής συμπόρευσης. Προφανώς στην κορυφή της λίστας των υπόπτων είναι ο Χάρης Δούκας, ο πλέον ευεργετημένος από τον Νίκο Ανδρουλάκη και ο πρώτος που σήκωσε πέτρα εναντίον του. Σε απόσταση αναπνοής ακολουθεί ο Γιώργος Παπανδρέου και τις θέσεις των μεταλλίων κλείνουν (μοιράζονται το χάλκινο μετάλλιο) ο Μιχάλης Χουρδάκης και ο Απόστολος Πάνας, που προκάλεσαν μια μίνι κρίση προ ημερών.
Αυτές οι σκέψεις δεν αφήνουν τους συνεργάτες του προέδρου του ΠΑΣΟΚ να απολαύσουν τον ύπνο τους. Εκτιμούν πως όσο ο βασικός τους αντίπαλος πιέζεται από τις δημοσκοπήσεις, τόσο θα μπαίνει στον πειρασμό να ενεργοποιήσει τους κρυφούς του άσους. Θεωρούν ότι το κλειδί βρίσκεται στη λέξη «συμπαράταξη» που έχει βάλει στο όνομα της ΕΛΑΣ. Ένας όρος που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ευρύτερες συμπράξεις. Βέβαια, για να το κάνει αυτό, θα πρέπει να θυσιάσει το… ΙΧ κόμμα Τσίπρας, για το οποίο εύστοχα έχει μιλήσει ο Νίκος Καρανίκας. Γιατί αυτό είναι η ΕΛΑΣ σήμερα. Ένα κόμμα στο οποίο για όλα αποφασίζει ο αρχηγός του. Για να πετύχει συμπαράταξη, όμως, θα πρέπει να αναγνωρίσει κάποιους σαν πιο σημαντικούς από όλους τους υπόλοιπους, και να τους δεχτεί στο νέο σπίτι μαζί με την προίκα τους. Δηλαδή, ασημικά από τη Χαριλάου Τρικούπη.
Για την ώρα, πάντως, τα μηνύματα από την ΕΛΑΣ είναι αντιφατικά. Από τη μία τοξικότητα και επιθέσεις –αφήστε το «βλάκας» και μείνετε στο προεδρικό «ή εμείς ή κανείς»– και από την άλλη δηλώσεις κατευνασμού του τύπου «με το ΠΑΣΟΚ δεν είμαστε αντίπαλοι». Ταυτόχρονα, όμως, η Αμαλίας δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους ψηφοφόρους και τα στελέχη του πάλαι ποτέ κραταιού Κινήματος. Είναι η γνωστή τακτική του γείτονα που βρίσκει λόγους να περνά για καφέ ενώ δεν είστε φίλοι. Βασικά, ελέγχει τους χώρους και κάνει δικά του σχέδια για τη διακόσμηση!
Το πραγματικό ερώτημα
Κάπως έτσι φτάνουμε στο πραγματικό ερώτημα για τη Χαριλάου Τρικούπη: αν το ΠΑΣΟΚ αρνείται την Αριστερά και τη ΝΔ, με ποιον ακριβώς θα συμπορευτεί; Με ποσοστά πέριξ του 12% το ερώτημα δεν είναι θεωρητικό, είναι πρακτικό αν υπάρχει έστω και ένα ελάχιστο ίχνος ρεαλισμού. Ή πειστική στρατηγική νίκης και αυτοδυναμίας θα υπάρχει ή πολιτική συνεργασιών. Αλλιώς, μένει ο δρόμος του ΚΚΕ και των κομμάτων διαμαρτυρίας γενικά.
Είναι λογικό, λοιπόν, πως όσο η ηγεσία αποφεύγει τη συζήτηση για τις συμπράξεις, τόσο το ζήτημα μετακομίζει από τα όργανα στις δηλώσεις, στα παρασκήνια και στις προσωπικές πρωτοβουλίες και κάθε στέλεχος που θέτει το ερώτημα της συμπόρευσης αντιμετωπίζεται ως παράγοντας αποσταθεροποίησης και όχι ως φορέας μιας θεμιτής πολιτικής θέσης. Η προσέγγιση αυτή έχει διπλό κόστος: αφενός μετατρέπει μια στρατηγική διαφωνία σε ζήτημα πειθαρχίας και αφετέρου αφήνει το πεδίο ανοιχτό σε όσους, εντός και εκτός κόμματος, θέλουν να αξιοποιήσουν την αμφισβήτηση για τους δικούς τους πολιτικούς σχεδιασμούς. «Η ηγεσία που δεν οργανώνει η ίδια τη συζήτηση, κινδυνεύει να τη βρει διαμορφωμένη από τους άλλους, και σε χειρότερη στιγμή», επισήμανε στον «Κόκκινο Γάτο» ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, διευκρινίζοντας ότι «τα έχω πει αυτά και στον Νίκο».
«Πρωθυπουργός ο πρώτος»
«Ο αρχηγός του πρώτου κόμματος θα είναι ο πρωθυπουργός;», ρωτήθηκε ο Νίκος Ανδρουλάκης. «Εννοείται αυτό», απάντησε. Για να είμαστε ακριβείς, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναφερόταν στο σενάριο που το κόμμα του θα είναι πρώτο, έστω και με μία ψήφο. Πώς όμως αυτό συμβιβάζεται με τη γενικότερη θεωρία που διακινείται στη Χαριλάου Τρικούπη, σύμφωνα με την οποία αν απαιτηθεί από τις συνθήκες κυβέρνηση συνεργασίας δεν θα πρέπει να είναι πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης; Ο άνθρωπος προηγείται με double score έναντι του δεύτερου και αυτό δεν είναι αρκετό για κάποιους. Αλλά η μία (δική τους ψήφος) θα είναι. Ο «Γάτος» μας σηκώνει τα χέρια του ψηλά (τα μπροστινά του πόδια για να μην ξεχνιόμαστε) με τη λογική του παραλογισμού.
Άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε
Δεν υπάρχουν άλλα λόγια από του τίτλου για να σχολιάσει ο «Γάτος» μας τις αντιδράσεις πρώην βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑστο βίντεο με το οποίο η Κουμουνδούρου ζητά πίσω τις έδρες τους. Πραγματικά, άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να κρύψουν το πόσο πολύ θέλουν την καρέκλα και τα προνόμια που απορρέουν από αυτή. Ειδικά η απάντηση της Όλγας Γεροβασίλη προκάλεσε την αντίδραση του Στέφανου Κασσελάκη, ο οποίος αναρωτήθηκε πότε πρόλαβε να κάνει (πολιτικά) παιδιά. Και έχει δίκιο. Δεν είναι σωστό να κατηγορούν άλλους για «πολιτικά παιδιά» στελέχη που είναι δεκαετίες στην πολιτική και έχουν βγάλει γενιές «διαδόχων».
Την έσκασε την Ανθή η Θεώνη
«Δεν αφήνετε έναν άνθρωπο να ρωτήσει, κυρία Κουφονικολάκου. Θέλετε να τα πείτε μόνη σας;». Την έσκασε την Ανθή Βούλγαρη η Θεώνη Κουφονικολάκου. Η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ απέφευγε συστηματικά, στη χθεσινή της εμφάνιση, να απαντήσει στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων και κατά διαστήματα ανέβαζε τους τόνους. Για ποιο θέμα; Μα για το περίφημο «βλάκας» του Θανάση Καρτερού φυσικά.
