Η μεγάλη εξόρμηση ανανέωσης κατέληξε σε μάθημα αυτογκόλ.
Εκεί που θα στηνόταν αφήγημα επιστροφής και δυναμικής επανεκκίνησης, φύσηξε αέρας προχειρότητας. Η περίφημη διεύρυνση που θα έδειχνε ότι το κόμμα ξαναβρίσκει βηματισμό, σκόνταψε στα ίδια της τα χαρτιά.
Ο κατάλογος άνοιξε με τυμπανοκρουσίες και έκλεισε με διαψεύσεις. Ο Κορακάκης είδε το όνομά του και έτριψε τα μάτια του. Δήλωσε πως δεν έχει καμία σχέση και υπενθύμισε σε όλους από πού προέρχεται. Ο Πατεντάλης κινήθηκε στο ίδιο μήκος κύματος. Κι ύστερα ήρθε ο Πελεγρίνης, επιλογή που λειτούργησε σαν σπίθα σε ξερόχορτα. Αντί για γέφυρες, άναψαν φιτίλια. Αντί για ενότητα, νέος γύρος αντιδράσεων.
Κάπου εκεί εμφανίζεται το παράδοξο. Ο Νίκος Ανδρουλάκης μιλά εδώ και χρόνια για όρους και κόκκινες γραμμές. Ανοιχτές πόρτες, αλλά όχι για όσους πλήγωσαν την παράταξη. Όχι για τους γυρολόγους που αλλάζουν στρατόπεδα με το βλέμμα στην καρέκλα. Όχι για όσους θυμούνται την πολιτική ηθική όταν τελειώνουν οι θώκοι. Ενότητα χωρίς αμνησία, έλεγε. Μνήμη μακριά, επίσης έλεγε. Καθαρά λόγια.
Και μετά ήρθε το παράδειγμα που ακυρώνει το σύνθημα. Ο Πελεγρίνης διετέλεσε υφυπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ. Τώρα παρουσιάζεται ως μεταγραφή της διεύρυνσης. Η επιλογή άνοιξε μέτωπο με την Άννα Διαμαντοπούλου. Η ίδια προειδοποίησε ότι χωρίς πολιτικά και αξιακά όρια το εγχείρημα θα γυρίσει μπούμερανγκ. Δεν ήταν τυχαία η αιχμή. Το παρελθόν τους έχει ιδεολογικό φορτίο. Ο Πελεγρίνης είχε επιτεθεί σκληρά στον νόμο Διαμαντοπούλου για την παιδεία και τον είχε χαρακτηρίσει κακό. Η σύγκρουση δεν είναι προσωπική. Είναι πολιτική και συμβολική. Και βαραίνει.
Η εικόνα συμπληρώθηκε από ψιθύρους εσωστρέφειας. Στελέχη μιλούν για βιασύνη και λάθος ιεράρχηση. Το μήνυμα της ανανέωσης χάθηκε μέσα σε διορθώσεις και μουρμουρητά. Η πολιτική σοβαρότητα έδωσε τη θέση της στη διαχείριση ζημιάς.
Αν η διεύρυνση είναι άσκηση αξιοπιστίας, το αποτέλεσμα δεν πείθει. Δεν κρίνεται μόνο ποιον καλείς. Κρίνεται πώς και γιατί. Κρίνεται αν τηρείς όσα διακηρύσσεις. Αλλιώς οι κόκκινες γραμμές γίνονται κορδέλες εγκαινίων.
Τελικά το εγχείρημα δεν έδειξε δύναμη. Έδειξε σύγχυση. Και ο πρόεδρος που υποσχέθηκε κανόνες, βρέθηκε να εξηγεί εξαιρέσεις. Αυτή η διεύρυνση δεν ανοίγει δρόμους. Κλείνει μάτια. Και αυτό έχει υπογραφή. Την υπογραφή του κραταιού Νικόλα.
