Η ερώτηση δε είναι ρητορική. Είναι πραγματική. Υπάρχουν πράγματα που μπορεί να εξηγηθούν με την λογική, αλλά υπάρχουν και γεγονότα που μου είναι αδύνατον να τα εξηγήσω. Το σημερινό σημείωμα αφορά την πονεμένη ιστορία των καμερών για την οδική ασφάλεια. Έχουμε συμφωνήσει όλοι, ότι δεν είναι δυνατόν να χάνουμε κάθε χρόνο 650 ανθρώπους – κυρίως νέους - από δυστυχήματα στον δρόμο. Έχουμε επιτέλους αποδεχθεί ότι πρέπει να μπούνε κάμερες για να περιορίσουμε τις παραβάσεις και κατά συνέπεια τους θανάτους. Άλλες χώρες το έχουν κάνει εδώ και δεκαετίες. Ακόμα και η Γεωργία διαθέτει σύστημα καμερών εδώ και 15 χρόνια. Εμείς, οι υπέρμαχοι της ελευθερίας και της βλακείας ακόμα το κοσκινίζουμε.

Ελάτε να δούμε το θέμα μας. Αντιγράφω από ΤΑ ΝΕΑ (6 Ιουλίου 2026): «Νέα Ηλεκτρονικά μάτια σε 100 κρίσιμους κόμβους» […] «Οι νέες κάμερες έχουν ήδη τοποθετηθεί σε ειδικούς στύλους και είναι στραμμένες να ελέγχουν το πίσω μέρος των διερχομένων οχημάτων, ώστε να καταγράφουν με ακρίβεια τον αριθμό κυκλοφορίας και την παράβαση, χωρίς να απαιτείται λήψη εικόνας του οδηγού. […]»

Το δημοσίευμα αναφέρεται στις 388 κάμερες που θα τοποθετηθούν σε καίρια σημεία από την Περιφέρεια Αττικής. Το δημοσίευμα μας δίνει ορισμένες ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες: «100 από αυτές έως τον Αύγουστο θα ενταχθούν στο Σύστημα Ψηφιακής Βεβαίωσης Παραβάσεων. 100 μπήκαν σε κρίσιμους κόμβους. 286 παραβάσεις για παραβίαση του κόκκινου σηματοδότη μόνο τον Ιούνιο. 579 τροχαία δυστυχήματα και ατυχήματα στην Αττική, με απολογισμό 12 νεκρούς». Ωραία, θα έλεγε κάποιος και δεν θα είχε κανένα λόγο να γκρινιάζει. Είναι όμως έτσι;

Το κρίσιμο σημείο είναι ότι θα φωτογραφίζουν το πίσω μέρος του αυτοκινήτου. Ερώτηση επιπέδου νηπιαγωγείου. Αν δεν φοράει ζώνη ο οδηγός ή ο συνοδηγός ή αν ο οδηγός μιλάει στο κινητό του πως διαπιστώνεται όταν φωτογραφίζουμε το αυτοκίνητοι από πίσω; Απλά δεν θα καταγράφονται αυτές οι παραβάσεις. Στο σημείο αυτό θέλω να κάνω μια ενδιαφέρουσα παρένθεση, για να βάλω τα πράγματα στη σωστή προοπτική.

Η Waymo θυγατρική της Google, η οποία λειτουργεί ταξί χωρίς οδηγό σε πολλές πόλεις των ΗΠΑ ισχυρίζεται ότι ο συνδυασμός αυτοκίνητο – κινητό είναι θανάσιμος. Μάλιστα, ισχυρίζεται ότι τα αυτόνομα ταξί της Waymo έχουν συμβάλει σημαντικά στη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων, επειδή ακριβώς δεν έχουν οδηγό. Σύμφωνα με στοιχεία που έχει δημοσιοποιήσει η εταιρεία από εκατομμύρια χιλιόμετρα πραγματικής κυκλοφορίας, τα οχήματα της Waymo εμπλέκονται σε πολύ λιγότερα ατυχήματα που προκαλούν τραυματισμούς σε σύγκριση με τα συμβατικά οχήματα που οδηγούνται από ανθρώπους. Η βασική αιτία είναι ότι τα αυτόνομα συστήματα δεν κουράζονται, δεν αποσπάται η προσοχή τους και αντιδρούν με συνέπεια στις συνθήκες του δρόμου.

Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που συμβάλλουν στα τροχαία ατυχήματα είναι η χρήση του κινητού τηλεφώνου κατά την οδήγηση. Η αποστολή μηνυμάτων, η ανάγνωση ειδοποιήσεων ή ακόμη και μια σύντομη ματιά στην οθόνη αρκούν για να αποσπάσουν την προσοχή του οδηγού για μερικά κρίσιμα δευτερόλεπτα. Σε αυτό το διάστημα, ένα όχημα που κινείται με ταχύτητα μόνο 30 χιλιομέτρων την ώρα μπορεί να διανύσει αρκετά μέτρα χωρίς ο οδηγός να παρακολουθεί τον δρόμο, αυξάνοντας σημαντικά τον κίνδυνο σύγκρουσης. Για παράδειγμα, με 30 χιλιόμετρα / ώρα σε 1 δευτερόλεπτο το αυτοκίνητο θα διανύσει 8,33 μέτρα! Δεν είναι και λίγα.

Τα οχήματα της Waymo εξαλείφουν αυτόν τον κίνδυνο, καθώς δεν υπάρχει άνθρωπος που να οδηγεί και επομένως δεν υπάρχει πιθανότητα απόσπασης της προσοχής από κινητό τηλέφωνο, συνομιλίες ή άλλες δραστηριότητες. Η σύνδεση ανάμεσα στη μείωση των ατυχημάτων και στην εξάλειψη της χρήσης κινητού τηλεφώνου είναι ιδιαίτερα σημαντική. Καθώς η απόσπαση προσοχής αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες τροχαίων ατυχημάτων παγκοσμίως, η αντικατάσταση του ανθρώπινου οδηγού από ένα αυτόνομο σύστημα μπορεί να μειώσει δραστικά αυτόν τον παράγοντα κινδύνου. Αν και η τεχνολογία εξακολουθεί να εξελίσσεται και δεν μπορεί να εξαλείψει όλα τα ατυχήματα, τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα αυτόνομα ταξί της Waymo αποτελούν ένα σημαντικό βήμα προς ασφαλέστερες μετακινήσεις.

Η παρένθεση ήταν εντελώς απαραίτητη γιατί τεκμηριώνει ότι το κινητό τηλέφωνο σε συνδυασμό με την οδήγηση αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο. Εμείς, λοιπόν, δεν ενδιαφερόμαστε για τον κίνδυνο αυτό και θέλουμε μόνο να βρίσκουμε αυτούς που περνάνε με κόκκινο. Πόσο λογικό σας φαίνεται αυτό;

Αλλά δεν τελειώσαμε με την βλακεία. Είναι δύσκολο να το πιστέψετε, αλλά το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη έχει ήδη εγκαταστήσει πιλοτικά κάμερες οι οποίες φωτογραφίζουν το αυτοκίνητο από μπροστά! Ναι, σωστά διαβάσατε. Η τρέλα δεν πάει στα βουνά αλλά στα υπουργεία. Εκεί όμως έχουμε άλλα προβλήματα τα οποία ήδη ανάδειξα σε προηγούμενο σημείωμα μου: «Μια καθαρά ελληνική παθογένεια» («Κ» 7/6/2026). Από όπου αντιγράφω:

«[…] Άρχισα να γράφω αυτό το σημείωμα στις 22 Μαΐου 2026 όταν διάβασα σΤΑ ΝΕΑ ένα ολοσέλιδο επώνυμο άρθρο με τίτλο «Ο συνοδηγός που δεν φορούσε ζώνη, δεν … υπήρχε καν!» και υπότιτλο «εκατοντάδες λάθη και αστοχίες σε ποσοστό έως και 95% εντοπίζει η ΕΛ.ΑΣ. στον επανέλεγχο των κλήσεων από τις έξυπνες κάμερες.» Από το άρθρο αυτό αντιγράφω ένα χαρακτηριστικό τμήμα: «[…] Οι αριθμοί είναι ενδεικτικοί. Σε υπηρεσία της τροχαίας στην Αττική από τις περίπου 13.000 κλήσεις με παραβάσεις που κατέγραψαν οι «κάμερες ΑΙ» (περίοδος αποστολής από τις αρχές Απριλίου μέχρι τα μέσα Μαΐου) κατέστη εφικτό να ελεγχθούν οι 5.000. Και από αυτές σωστές διαπίστωσαν οι αστυνομικοί ότι ήταν μόνο οι 400!» […]

Πάμε όμως παρακάτω. Στις 25 Μαΐου 2026 διαβάζω από το «ICT Plus» ότι: «Με συνοπτικές διαδικασίες ματαιώνεται η διενέργεια του Διαγωνισμού για το «Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας – Ελληνικής Αστυνομίας», που είχε προκηρύξει το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης.»

Αλλά και ο νέος διαγωνισμός που προκηρύχθηκε έχει παγώσει. Διαβάζω από την «Κ» (8/7/2026): «Από διαδοχικές συμπληγάδες περνάει ο διαγωνισμός για την εγκατάσταση των 1.000 έξυπνων καμερών στο οδικό δίκτυο της χώρας. Μετά την επαναπροκήρυξη του, […] τελεικά η Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων αποφάσισε να προβεί σε αναστολή του […]»

Βλέπετε, γιατί ισχυρίζομαι ότι είμαστε για δέσιμο! Επιμένουμε σε προμήθεια υλικού με φωτογραφικές διατάξεις και καθυστερούμε κρίσιμες δραστηριότητες που σώζουν ζωές. Οι εταιρίες που προσέφυγαν και ακυρώθηκε ο διαγωνισμός ισχυρίστηκαν και έγινε δεκτό ότι οι τεχνικές προδιαγραφές ήταν «Φωτογραφικές».

Συγκεκριμένα υποστήριξαν ότι οι απαιτήσεις της διακήρυξης ήταν τόσο εξειδικευμένες ώστε, στην πράξη, ταίριαζαν σε εξοπλισμό ενός συγκεκριμένου κατασκευαστή. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της αγοράς, οι προδιαγραφές παρέπεμπαν σε συγκεκριμένα μοντέλα της ΧΧΧΧ, αποκλείοντας άλλους διεθνείς κατασκευαστές.

Υπάρχει όμως και νεότερη εξέλιξη στον διαγωνισμό. Αυτοί που είχαν ενστάσεις τις απέσυραν και έτσι ο διαγωνισμός εξελίσσεται … «κανονικά». Το «κανονικά» δεν μπήκε τυχαία σε εισαγωγικά. Τι μεσολάβησε και αυτοί που είχαν ενστάσεις τις απέσυραν; Να σας το περιγράψω λαϊκά: Αποφάσισαν να βάλουν τα μαχαίρια στα θηκάρια και να βγάλουν τα κουτάλια για να φάνε. Αυτή είναι δυστυχώς η Ελλάδα μας.

Πόσο απλούστερος θα ήταν ο διαγωνισμός για την παροχή υπηρεσιών, όπως έκανε η Κύπρος αλλά και πολλές άλλες χώρες. Ο διαγωνισμός θα ήταν μισή σελίδα. «Ζητούμε υπηρεσίες καταγραφής των τάδε και τάδε παραβάσεων στα τάδε σημεία.» Η επιβολή και αποστολή των προστίμων θα γίνεται από τα αρμόδια όργανα. Ο εργολάβος θα αμείβεται για κάθε κάμερα, για τις ώρες που λειτουργεί για κάθε μέρα. Όλα τα υπόλοιπα είναι για να φαλκιδεύονται οι διαγωνισμοί.

Και θα ολοκληρώσω το σημερινό σημείωμα με τα όσα έγραφα στις 7/6/2026:

[…]Ένας εργολάβος που έχει εγκαταστήσει εκατοντάδες χιλιάδες κάμερες σε διάφορες χώρες έχει αποκτήσει μια μοναδική εμπειρία η οποία δεν μπορεί με κανένα τρόπο να υποκατασταθεί. Προβλήματα σαν αυτά που διαπιστώθηκαν από την πιλοτική λειτουργία πιθανόν να τα αντιμετώπισαν με επιτυχία στα αρχικά στάδια της λειτουργίας τους. Δεν καταλαβαίνω γιατί κάθε φορά πρέπει να «ανακαλύπτουμε την γραφομηχανή» όταν υπάρχουν έτοιμες επιτυχημένες λύσεις.

Να σας δώσω μια διάσταση. Είναι βέβαιο ότι ο εργολάβος θα είχε αντιμετωπίσει τις τυχόν αντιρρήσεις της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων σε μία ή περισσότερες χώρες και ξέρει πως να τις διαχειριστεί και να τις αντικρούσει. Και μόνο αυτή την πολύτιμη εμπειρία την απεμπολούμε, γι’ αυτό και συζητάμε αν οι κάμερες θα φωτογραφίζουν από εμπρός ή από πίσω το όχημα. Τώρα, αν το φωτογραφίζουν από πίσω πως θα γνωρίζουμε αν φορά ζώνη ή μιλά στο τηλέφωνο ο οδηγός, θα μας το λύσει η περίφημη Αρχή […]

Και για να πιστοποιηθεί ότι είμαστε για δέσιμο: Οι κάμερες της τροχαίας θα φωτογραφίζουν το αυτοκίνητο από μπροστά ενώ οι κάμερες της Περιφέρειας θα το φωτογραφίζουν από πίσω.

Προτείνω να φωτογραφίζουμε το αυτοκίνητο (με κάμερες από το υπουργείο Μεταφορών) και από το πλάι για να έχουμε την πλήρη εικόνα του … οχήματος, αλλά όχι των παραβάσεων!

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή