Στη συζήτηση που είχαμε με τον Κώστα Κυρανάκη, άμα τη αναλήψει των καθηκόντων του ως γραμματέας Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, είδαμε μια ακόμη φορά τον νέο πολιτικό που ξέραμε: καθαρές και ξάστερες κουβέντες, σαφείς γραμμές, όραμα για νίκη της παράταξής του, αγάπη για την πατρίδα του.
Ο Κώστας Κυρανάκης, εκπρόσωπος της νέας γενιάς πολιτικών, δηλώνει στο «Μανιφέστο» έτοιμος να αναλάβει την ευθύνη να ενώσει, να χτίσει γέφυρες, να δώσει μάχες μαζί με όλους – είναι η συγκυρία που απαιτεί ενότητα, «δεν περισσεύει κανείς», όπως λέει και εξηγεί πως θέλει να ακούσει περισσότερο παρά να μιλήσει, να συνθέσει τα νέα ρεύματα με την εμπειρία των ιστορικών στελεχών.
Με σχέδιο σε τρεις πυλώνες –ενότητα και συσπείρωση, ανανέωση και πρόγραμμα για την επόμενη τετραετία– έχει βαθιά πεποίθηση για τη νικηφόρα πορεία προς τις εκλογές που «θα είναι μια σύγκρουση για το ποια Ελλάδα θέλουμε την επόμενη δεκαετία».
Διότι, όπως λέει, η πολιτική πραγματικότητα σήμερα αναδεικνύει τον πολυκερματισμό στη Βαβέλ της αντιπολίτευσης και τη σταθερή δύναμη της Νέας Δημοκρατίας. Κλείνοντας τη συζήτησή μας ο κύριος Κυρανάκης έχει καθαρή στο μυαλό του την επιλογή για το αύριο της Ελλάδας: συνέχεια της πορείας προόδου που ακολουθεί η χώρα ή επιστροφή σε πολιτικές που οι πολίτες δοκίμασαν, έκριναν και απέρριψαν.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο προσωπικό στοίχημα στο νέο σας πόστο, δεδομένου ότι πρόκειται για μια θέση με μεγάλη ευθύνη;
Αν και δεν μ’ αρέσουν τα στοιχήματα, θα πω ότι ο βασικός στόχος είναι να συμβάλλω ώστε η Νέα Δημοκρατία να φτάσει στις επόμενες εκλογές πιο ενωμένη, πιο ανοιχτή και πιο κοντά στην κοινωνία από ό,τι είναι σήμερα.
Η παράταξή μας έχει μια μοναδική ιστορική ιδιαιτερότητα: είναι η μόνη πολιτική δύναμη που κατάφερε να ενώσει διαφορετικά ρεύματα της Κεντροδεξιάς κάτω από μια κοινή πολιτική στέγη. Αυτό δεν είναι αυτονόητο και δεν πρέπει ποτέ να το θεωρούμε δεδομένο.
Η δική μου γενιά μεγάλωσε πολιτικά μέσα στη Νέα Δημοκρατία των μεγάλων μαχών, των δύσκολων και υπεύθυνων αποφάσεων και των εθνικών επιλογών.
Γι’ αυτό πιστεύω βαθιά ότι δεν περισσεύει κανείς. Ούτε τα ιστορικά στελέχη που κράτησαν την παράταξη όρθια σε δύσκολες εποχές, ούτε οι νέοι άνθρωποι που θέλουν σήμερα να μπουν στην πολιτική και να αλλάξουν πράγματα.
Η ευθύνη μου είναι να χτίσω γέφυρες. Να ακούσω περισσότερο και να μιλήσω λιγότερο. Να έρθει νέο αίμα χωρίς να χαθεί η εμπειρία. Και να βοηθήσω όσο μπορώ με όλες μου τις δυνάμεις ώστε η Νέα Δημοκρατία να παραμείνει η μεγάλη λαϊκή κεντροδεξιά παράταξη που μπορεί να εκφράζει τη μεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας.
Αν το πετύχουμε αυτό, η εκλογική νίκη θα είναι το αποτέλεσμα και όχι ο σκοπός.
Εχετε έτοιμο το σχέδιό σας; Πώς θα κινηθείτε μέχρι τις εκλογές; Σε ποιες ομάδες ψηφοφόρων θα εστιάσετε;
Σοβαρή δουλειά χωρίς σχέδιο δεν γίνεται. Οι πυλώνες, λοιπόν, είναι τρεις:
-Ο πρώτος είναι η ενότητα και η συσπείρωση της παράταξης. Αναγνωρίζουμε ότι υπάρχουν πολίτες που το 2023 μας εμπιστεύτηκαν, αλλά σήμερα αισθάνονται απογοητευμένοι από λάθη, αστοχίες ή καθυστερήσεις.
Δεν πρόκειται να τους αντιμετωπίσουμε αφ’ υψηλού απαξιώνοντάς τους ούτε να τους θεωρήσουμε δεδομένους. Θέλουμε να ξανακάνουμε διάλογο μαζί τους και να κερδίσουμε εκ νέου την εμπιστοσύνη τους.
-Ο δεύτερος είναι η ανανέωση. Δίνουμε χώρο στους νέους στα ψηφοδέλτιά μας. Θέλω να δούμε περισσότερα πρόσωπα που προέρχονται από την αγορά εργασίας, την επιχειρηματικότητα, την επιστήμη, την αυτοδιοίκηση. Η πολιτική χρειάζεται νέα πρόσωπα που γνωρίζουν τα προβλήματα της εποχής τους από πρώτο χέρι.
-Ο τρίτος είναι το κυβερνητικό πρόγραμμα της επόμενης τετραετίας. Οι πολίτες θα μας κρίνουν όχι μόνο για όσα πετύχαμε αλλά και για το πού θέλουμε να πάμε τη χώρα μέχρι το 2030. Πώς θα αυξηθούν οι μισθοί, πώς θα βελτιωθεί η καθημερινότητα, πώς θα αποκτήσουν περισσότερες ευκαιρίες οι νέοι, πώς θα γίνει πιο ανταγωνιστική η οικονομία.
Ιδιαίτερη σημασία δίνω στη νέα γενιά. Βλέπω πολλούς νέους ανθρώπους και πολλούς συνομηλίκους μου να αισθάνονται ότι η πολιτική δεν τους αφορά. Θέλω να τους αποδείξουμε το αντίθετο. Οτι η πολιτική μπορεί να δίνει λύσεις και προοπτική.
Εχω βαθιά πεποίθηση ότι οι επόμενες εκλογές δεν θα είναι απλά μια σύγκρουση κομμάτων. Θα είναι μια σύγκρουση για το ποια Ελλάδα θέλουμε την επόμενη δεκαετία.
Θα κοστίσει –και πόσο– στην παράταξη η δημιουργία κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά;
Με τον Αντώνη Σαμαρά διατηρώ εδώ και πάρα πολλά χρόνια στενή προσωπική σχέση. Υπήρξε ένας πολύ καλός πρωθυπουργός σε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο και κράτησε τη χώρα όρθια, όταν πολλοί πίστευαν ότι η Ελλάδα δεν θα τα καταφέρει.
Η προσφορά του στην παράταξη και στην πατρίδα είναι δεδομένη και αυτό δεν αλλάζει. Από εκεί και πέρα, θεωρώ ότι η μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας επιθυμεί ενότητα. Ο απλός Νεοδημοκράτης δεν ενδιαφέρεται για προσωπικές διαδρομές ή εσωτερικές συζητήσεις. Ενδιαφέρεται να δει την παράταξή του ισχυρή, ενωμένη και ικανή να κυβερνήσει τη χώρα σε μια περίοδο διεθνούς αστάθειας.
Γι’ αυτό πιστεύω ότι οποιαδήποτε εξέλιξη οδηγούσε σε κατακερματισμό του χώρου, θα στενοχωρούσε πρωτίστως εκείνον τον κόσμο που στάθηκε διαχρονικά δίπλα στη Νέα Δημοκρατία στις δύσκολες στιγμές.
Αν δεν επιτύχετε αυτοδυναμία από την πρώτη Κυριακή, υπάρχει plan B; Με ποιον θα συνεργαστείτε αν κριθεί αναγκαίο;
Η θέση μας είναι ξεκάθαρη: στόχος μας είναι η αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας, γιατί πιστεύουμε ότι η χώρα χρειάζεται σταθερή κυβέρνηση με καθαρή εντολή.
Σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία υπάρχουν συνταγματικές διαδικασίες. Αν δεν υπάρξει αυτοδυναμία, ακολουθούν οι διερευνητικές εντολές και οι προβλέψεις του συντάγματος. Αυτά είναι δεδομένα.
Ομως, ας δούμε την πολιτική πραγματικότητα. Σήμερα, τα κόμματα της αντιπολίτευσης διαφωνούν σχεδόν σε όλα. Διαφωνούν για την οικονομία, για την εξωτερική πολιτική, για τη φορολογία, για την άμυνα, ακόμη και μεταξύ τους για το ποιος πρέπει να ηγείται του χώρου τους. Βλέπουμε μια πραγματική Βαβέλ.
Η Νέα Δημοκρατία ήταν πάντα ανοιχτή σε συναινέσεις και συνεργασίες όταν αυτές υπηρετούν το εθνικό συμφέρον. Το αποδείξαμε και στο παρελθόν. Ομως για να υπάρξει συνεργασία χρειάζονται δύο πλευρές. Και αυτήν τη στιγμή δεν βλέπω καμία αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης από την αντιπολίτευση.
Γι’ αυτό λέω κάτι πολύ απλό: δεν ζητούμε την αυτοδυναμία πρωτίστως για κομματικούς λόγους. Τη ζητούμε γιατί με τα σημερινά δεδομένα, χωρίς ισχυρή εντολή στη Νέα Δημοκρατία, είναι εξαιρετικά δύσκολο να προκύψει σταθερή κυβέρνηση. Και η Ελλάδα σε μια περίοδο διεθνών αναταράξεων δεν έχει την πολυτέλεια της ακυβερνησίας ή των πειραματισμών.
Μέχρι το 2027 έχουμε υποχρέωση να διατηρήσουμε την αξιοπιστία μας. Να συνεχίσουμε να υλοποιούμε όσα υποσχεθήκαμε και να αποδείξουμε στους πολίτες ότι η εμπιστοσύνη τους πιάνει τόπο. Αυτός είναι ο δρόμος προς την αυτοδυναμία.
Θεωρείτε ότι είναι συγκυριακό ή όντως η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα θα είναι ο βασικός σας αντίπαλος;
Ο τελικός κριτής είναι πάντα η κοινωνία. Οι πολίτες θα αποφασίσουν ποιος θα είναι ο βασικός αντίπαλος της Νέας Δημοκρατίας στις επόμενες εκλογές.
Είναι προφανές ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει επιστρέψει στο πολιτικό προσκήνιο και προσπαθεί να επανασυσπειρώσει τον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς. Αυτό είναι θεμιτό και απολύτως δημοκρατικό. Το ερώτημα δεν είναι ποιος είναι ο αρχηγός. Αλλά ποιες είναι οι ιδέες που εκπροσωπεί. Και μέχρι στιγμής βλέπω πολύ περισσότερα στοιχεία συνέχειας παρά ουσιαστικής ανανέωσης.
Βλέπουμε «νέα» ονόματα με εμφυλιοπολεμικές αναφορές, «νέα» λογότυπα και «νέα» συνθήματα, αλλά ένα βιβλίο και τρία χρόνια μετά την τότε παραίτησή του, δεν έχουμε ακούσει ακόμη μια ουσιαστική αυτοκριτική για όσα οδήγησαν τη χώρα το 2015 σε μια εξαιρετικά δύσκολη περιπέτεια. Γι’ αυτό πολλοί πολίτες θεωρούν ότι το γνωμικό που ταιριάζει στην ΕΛΑΣ είναι το «άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς».
Εμείς δεν πρόκειται να υποτιμήσουμε κανέναν πολιτικό αντίπαλο. Πιστεύω ότι η επόμενη εκλογική αναμέτρηση θα έχει έντονα ιδεολογικά χαρακτηριστικά. Από τη μία θα βρίσκεται μια παράταξη που πιστεύει στην ανάπτυξη, στις επενδύσεις, στην ασφάλεια, στη δημοσιονομική σοβαρότητα και σε μια ισχυρή ευρωπαϊκή Ελλάδα. Από την άλλη, δυνάμεις που εκφράζουν μια διαφορετική αντίληψη για την οικονομία και τη λειτουργία του κράτους.
Η επιλογή τελικά θα είναι καθαρή: συνέχεια της πορείας προόδου που ακολουθεί η χώρα ή επιστροφή σε πολιτικές που οι πολίτες δοκίμασαν, έκριναν και απέρριψαν.
