Ο διακαής πόθος της αξιωματικής αντιπολίτευσης ανέκαθεν ήταν οι πρόωρες εκλογές. Μία εναλλακτική πρόταση και το… παλλαϊκό αίτημα είναι αρκετά, θεωρούν. Σε αυτή τη λογική και ο Αλέξης Τσίπρας επιμένει τους τελευταίους πολλούς μήνες να καλεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη να οδηγήσει τη χώρα σε μία πρόωρη εκλογική αναμέτρηση.
Το αφήγημα του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αποτύχει. Εκείνο όμως που δεν έχει παρουσιάσει επί της ουσίας μέχρι και σήμερα είναι η εναλλακτική πρόταση με την οποία σκοπεύει να κυβερνήσει τη χώρα αν και εφόσον ο λαός τον επιλέξει.
Πλέον δεν έχει κανέναν απολύτως λόγο να το πράξει. Ο λαός ό,τι ήταν να δει το είδε κατά τη διεξαγωγή του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ τις προηγούμενες ημέρες, με τον Αλέξη Τσίπρα να χάνει κατά κράτος. Μπορεί τα φιλικά σε εκείνον μέσα να κάνουν λόγο για θρίαμβο, υποστηρίζοντας ότι με ένα μεγάλο ποσοστό περίπου 74% εγκρίθηκαν οι προτάσεις του προέδρου που στοχεύουν στο άνοιγμα του κόμματος και την εκλογή των οργάνων από τη βάση, το φιάσκο όμως της Κυριακής αλλά και εκείνο το ισχυρό 26% της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, δείχνουν μία άλλη πραγματικότητα που κάποιοι αρνούνται να δουν.
Δεν είναι μόνο ότι αποδείχθηκε περίτρανα, για ακόμη μία φορά, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ένα μόνο κόμμα, αλλά πολλά κόμματα, στη συσκευασία του ενός. Κυρίως είναι το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι φτιαγμένος από παλιά υλικά. Χτίστηκε με τα μπάζα από την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ. Τα χειρότερα στοιχεία από το άλλοτε κραταιό κόμμα της Χαριλάου Τρικούπη έτρεξαν να βρουν στέγη σε ένα κόμμα που τους θύμιζε κάτι από τα παλιά. Σε αυτούς προστέθηκαν τα ορφανά του Πάνου Καμμένου και κάποιοι επιπλέον επαναστάτες χωρίς αιτία που εκτίμησαν ότι στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα βρήκαν τον άνθρωπο που θα τα άλλαζε όλα.
Όμως εκείνος δεν κατάφερε να αλλάξει έστω το καταστατικό του κόμματος του. Επέβαλε με τρόπους που θα αποδειχθούν τις επόμενες ημέρες, οπότε και αναμένονται εξελίξεις από τη βάση του ΣΥΡΙΖΑ, ένα δήθεν άνοιγμα και μία δήθεν εκλογή από τη βάση. Ποια βάση όμως; Σίγουρα όχι μία καθαρή κομματική βάση με σαφή πολιτικό προσανατολισμό. Αυτοί που θα πάνε να ψηφίσουν στις 15 Μαΐου είναι άνθρωποι που χρωστούν υποχρεώσεις σε κάποιον που έχει να κερδίσει κάτι από το ΣΥΡΙΖΑ και θα το κάνουν μόνο και μόνο για να μην του χαλάσουν το χατίρι και επειδή φυσικά δεν θα τους κοστίσει και κάτι. Δεν είναι άνθρωποι που πιστεύουν στον Αλέξη Τσίπρα ή στο δημιούργημα- κατασκεύασμα του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι εκείνοι που όταν θα βρεθούν μπροστά στην κάλπη θα επιλέξουν πιθανότατα κάτι άλλο, είτε αυτό λέγεται Νέα Δημοκρατία είτε αυτό λέγεται ΠΑΣΟΚ είτε ΜέΡΑ25 ή κάποιον νέο σχηματισμό με χαρακτηρστικά που απέχουν από εκείνα της αριστεράς.
Το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ απέδειξε τη γύμνια του Αλέξη Τσίπρα. Απέδειξε πως ο πολιτικός του χρόνος έχει προ πολλού εξαντληθεί και ο ίδιος έχει μόνο μία επιλογή, την έξοδο. Το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ απλά γκρέμισε και τις τελευταίες αυταπάτες εκείνων που έβλεπαν στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα ένα σοβαρό πολιτικό αρχηγό που θα έφερνε μία κάποια αλλαγή.
