Χαχαχαχα — και όχι, δεν είναι ένα σχόλιο στο Facebook.
Είναι η συνειδητή εισαγωγή του σημερινού μου άρθρου και είναι το λιγότερο που μπορώ να γράψω, όταν βλέπω τις αντιδράσεις των δήθεν ξαφνιασμένων κυβερνήσεων της Ευρώπης στο σαρωτικό, σχεδόν 44%, του AfD στη Γερμανία.
Σοβαρά τώρα; Όταν εφαρμόζουν αυτές τις ανεκδιήγητες μεταναστευτικές πολιτικές, αλήθεια, τι περίμεναν;
Η πρωτοφανής νίκη του AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ, με σχεδόν 44%, δεν γεννήθηκε σε πολιτικό κενό. Σχεδόν ένας στους δύο ψηφοφόρους επέλεξε AfD. Είναι ο λογαριασμός 15 ετών λανθασμένων επιλογών: ανοιχτών συνόρων χωρίς επαρκείς ελέγχους, ανεξέλεγκτων ροών και μιας πολιτικής ένταξης που συχνά έμεινε στα χαρτιά.
Η Ευρώπη μοιάζει να λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Από τη μία βρίσκονται οι «κυρ Παντελήδες» της, οι άνθρωποι που εργάζονται, φορολογούνται, δημιουργούν και συντηρούν σχολεία, νοσοκομεία και κοινωνικές υποδομές. Από την άλλη, ένα σύστημα που επιτρέπει σε νεοεισερχόμενους, χωρίς πάντοτε επαρκή ταυτοποίηση και ουσιαστική ένταξη, να αποκτούν πρόσβαση σε παροχές χωρίς αντίστοιχες υποχρεώσεις.
Το πρόβλημα δεν είναι η καταγωγή. Είναι η απουσία κανόνων, ελέγχου, ισονομίας και η απαίτηση σεβασμού της ευρωπαϊκής νομιμότητας και κουλτούρας.
Η άνοδος των κομμάτων που χαρακτηρίζονται ακροδεξιά μόλις ξεκίνησε. Εκτιμώ ότι μέσα στα επόμενα χρόνια θα εκτιναχθεί , όσο αυξάνονται η παραβατικότητα, η ανασφάλεια και οι πολιτισμικές συγκρούσεις.
Και τότε οι ευρωπαϊκές ηγεσίες θα ξαναπέσουν από τα σύννεφα. Μόνο που αυτή τη φορά ίσως δεν υπάρχει κανείς από κάτω για να τις πιάσει.
