Οι ισχυρισμοί του ΠΑΣΟΚ περί σκανδάλου με τα Πολυκέντρα Ανακύκλωσης καταρρίπτονται από την Κωνσταντίνα Γεωργάκη, που τότε κατείχε τη θέση της γραμματέως Θεσμών και Διαφάνειας του κόμματος.
Με τη γίδα στην πλάτη πιάστηκαν στο ΠΑΣΟΚ, μετά τη γνωμοδότηση της Κωνσταντίνας Γεωργάκη για τα Πολυκέντρα Ανακύκλωσης, η οποία τη συνέγραφε όταν διοριζόταν ως γραμματέας Θεσμών και Διαφάνειας του ΠΑΣΟΚ.
Χαρακτηριστικά είναι τα αποσπάσματα της συγκεκριμένης γνωμοδότησης, τα οποία δημοσιοποίησε ο υπουργός Υγείας, Αδωνις Γεωργιάδης, και καταδεικνύουν ότι η κυρία Γεωργάκη εξέτασε την ουσία της υπόθεσης και όχι το γενικό νομικό πλαίσιο που απορρέει από την αρχή της νομιμότητας, τις αρμοδιότητες της ΕΔΕΛ και τη δεσμευτικότητα των αποφάσεων του Ελεγκτικού Συνεδρίου, όπως ισχυρίστηκε το ΠΑΣΟΚ.
Μάλιστα, σε ανάρτησή του ο κ. Γεωργιάδης υπενθυμίζει ότι στην υπ’ αριθμ. 1345/2024 απόφαση της Α΄ Ελάσσονος Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου αναφέρεται ότι η τιμή των 300.000 ευρώ ανά Πολυκέντρο αποτελούσε «αρκούντως επαρκές» στοιχείο για να τεκμηριωθεί ο προϋπολογισμός του έργου, ενώ διαπίστωσε ότι δεν υπήρχαν σημαντικές αποκλίσεις σε σχέση με αντίστοιχες συμβάσεις που είχε εξετάσει.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στις τεχνικές προδιαγραφές του διαγωνισμού, υπογραμμίζοντας ότι, σύμφωνα με την απόφαση, από αυτές δεν προκύπτει παραπομπή σε εξοπλισμό συγκεκριμένου κατασκευαστή. Αντίθετα, το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε ότι οι προδιαγραφές «ουδόλως περιόρισαν την ανάπτυξη του ανταγωνισμού» και ούτε «ευνόησαν κάποιον συγκεκριμένο οικονομικό φορέα».
Οι ευθύνες της ΕΔΕΛ
Εκτός, όμως, από την απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου η Κ. Γεωργάκη προχωρά κι ένα βήμα παρακάτω: στη γνωμοδότησή της αναφέρει ρητά ότι η ΕΔΕΛ, ως δημόσια αρχή, δεσμεύεται από το σκεπτικό της απόφασης του Ελεγκτικού Συνεδρίου όταν αυτή έχει εκδοθεί στο πλαίσιο προσυμβατικού ελέγχου.
Μάλιστα, επισημαίνει ότι εφόσον η Εκθεση Οριστικών Αποτελεσμάτων Εκτακτου Ελέγχου έρχεται σε αντίθεση με το σκεπτικό της απόφασης του ΕΣ, τότε η έκθεση αυτή συνιστά παράνομη διοικητική πράξη. Παράλληλα, σύμφωνα με το ίδιο κείμενο, η ΕΔΕΛ δεν έχει απλώς τη δυνατότητα, αλλά υποχρεούται να ανακαλέσει την επίμαχη έκθεση και να ζητήσει τη σύνταξη νέας, πλήρως εναρμονισμένης με όσα έχει ήδη κρίνει το Ελεγκτικό Συνέδριο.
Το δεύτερο συμπέρασμα της γνωμοδότησης περιορίζει ακόμη περισσότερο τα περιθώρια χειρισμών της Ομάδας Ελέγχου. Οπως αναφέρεται, η εντολή που είχε δοθεί αφορούσε αποκλειστικά την επαλήθευση συγκεκριμένων συστάσεων και όχι την εκ νέου διερεύνηση ζητημάτων που δεν είχαν ήδη καταγραφεί ως ευρήματα. Κάθε διαφορετική προσέγγιση, σημειώνεται, θα συνιστούσε υπέρβαση της κανονιστικής εξουσιοδότησης της Ομάδας Ελέγχου.
Το ενδιαφέρον, ωστόσο, κορυφώνεται στο τρίτο συμπέρασμα της γνωμοδότησης. Εκεί περιγράφονται αναλυτικά οι συνέπειες που θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τα μέλη της ΕΔΕΛ εφόσον προχωρούσαν στην ολοκλήρωση του ελέγχου χωρίς προηγουμένως να συμμορφωθούν με την απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Η γνωμοδότηση απαριθμεί τρεις διαφορετικές μορφές ευθύνης. Η πρώτη αφορά ευθύνη έναντι του Δημοσίου για κάθε ζημία που θα μπορούσε να προκληθεί από τη μη συμμόρφωση, ακόμη και αναγωγικά για αποζημιώσεις που ενδεχομένως θα καλούνταν να καταβάλει το Δημόσιο σε τρίτους, μεταξύ των οποίων αναφέρεται ενδεικτικά και η ανάδοχος εταιρεία, εφόσον φυσικά συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις δόλου ή βαριάς αμέλειας.
Η δεύτερη αφορά ενδεχόμενη ποινική ευθύνη για τα αδικήματα της απιστίας και της παράβασης καθήκοντος, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπει ο Ποινικός Κώδικας. Η τρίτη αφορά πειθαρχική ευθύνη βάσει των γενικών διατάξεων του Υπαλληλικού Κώδικα.
Αμέσως μετά, η γνωμοδότηση διευκρινίζει ότι η ίδια λογική εφαρμόζεται και στα μέλη της Ομάδας Ελέγχου, εφόσον χρησιμοποιήσουν κατά τη διάρκεια επιτόπιου ελέγχου διαδικασίες ή «checklist» που δεν προβλέπονται από την απόφαση σύστασής της.
Το τεχνικό ζήτημα
Ιδιαίτερη σημασία, πάντως, έχει το πέμπτο και τελευταίο συμπέρασμα, καθώς αφορά το βασικό τεχνικό ζήτημα που αποτέλεσε αντικείμενο της δημόσιας αντιπαράθεσης.
Η γνωμοδότηση ερμηνεύει τη σχετική τεχνική προδιαγραφή της διακήρυξης, σύμφωνα με την οποία ο εξοπλισμός έπρεπε να διαθέτει μέγιστη ταχύτητα παραλαβής 100 τεμαχίων ανά λεπτό. Με βάση αυτήν τη διατύπωση, καταλήγει ότι ακόμη και αν κατά τη διάρκεια ενός επιτόπιου ελέγχου παραλαμβάνονταν λιγότερα από 100 τεμάχια ανά λεπτό, αυτό δεν θα σήμαινε ότι ο εξοπλισμός δεν πληροί τις τεχνικές προδιαγραφές της σύμβασης.
Με άλλα λόγια, αυτό το σημείο της γνωμοδότησης καταρρίπτει βασικούς ισχυρισμούς που διατυπώθηκαν για την υπόθεση από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ.
Η πολιτική διάσταση
Κυβερνητικά στελέχη σημειώνουν ότι πρόκειται για ένα πόρισμα-γνωμοδότηση που δεν συντάχθηκε από κάποιον κυβερνητικό παράγοντα, αλλά από πρόσωπο που εκείνη την περίοδο κατείχε κορυφαία θεσμική θέση στο ΠΑΣΟΚ, το οποίο απογυμνώνει τα επιχειρήματα της Χαριλάου Τρικούπη, παρά τα όσα υποστηρίζει ο Ν. Ανδρουλάκης στον δημόσιο διάλογο.
Η κυρία Γεωργάκη ουσιαστικά επιβεβαιώνει ότι όσοι επί μήνες μιλούσαν για δήθεν σκάνδαλο, σήμερα βρίσκονται αντιμέτωποι με το περιεχόμενο μιας γνωμοδότησης που, όπως εκτιμά η κυβέρνηση, όχι μόνο δεν επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς τους, αλλά αναγνωρίζει την υποχρέωση συμμόρφωσης της Διοίκησης προς τις αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου και αποτυπώνει μια διαφορετική νομική ανάγνωση της υπόθεσης.
