Yπάρχει φόβος από τον πόλεμο στο Ιράν και τις γεωστρατηγικές αναταράξεις; Ασφαλώς και είναι έντονος και αυτό τροφοδοτεί μια ανασφάλεια, άρα ενισχύεται η τάση για σταθερότητα στη χώρα.
Υπάρχει ακόμα πιο έντονη ανησυχία για τις οικονομικές επιδράσεις από αυτήν την πρωτόγνωρη κατάσταση που βιώνουμε παγκόσμια; Υπάρχει και είναι ακόμα πιο φυσιολογικό αυτό να συμβαίνει πιο ισχυρά σε μια χώρα που τα τελευταία τέσσερα χρόνια οι πολίτες αξιολογούν και με μεγάλη διαφορά από το δεύτερο ως πιο σοβαρό την ακρίβεια.
Υπάρχει σημαντική αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος και των θεσμών από τους πολίτες. Αναμφίβολα και για αυτό χρειάζονται και προτάσεις αναμόρφωσης λειτουργίας του πολιτικού συστήματος και των θεσμών. Για αυτά και άλλα σοβαρά προβλήματα γίνεται συζήτηση; Ατροφική.
Τώρα για παράδειγμα ασχολούνται τι θα γίνει με την ανανέωση της θητείας των ορισμένων από τη συγκροτημένη πολιτεία εντεταλμένων στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Λες και απασχολεί κανέναν. Μόνο και μόνο για να μπορούν να μιλήσουν για προσπάθεια συγκάλυψης και πάλι αν δεν ανανεωθεί η θητεία τους. Αδιέξοδο σκέψης, πολιτικής τακτικής, προοπτικής.
Προσέξτε. Ανακοινώθηκαν μέτρα 500 εκατ. ευρώ. Από μόνο του είναι ένα δυνατό πακέτο και μάλιστα προηγήθηκε ένα, ενώ προαναγγέλθηκαν –αν κατάλαβα καλά– κι άλλα, ανάλογα με τις εξελίξεις. Τι κριτική γίνεται;
Έδωσες λίγα, μας πήρες τα λεφτά από τους φόρους, εμείς τα είχαμε ζητήσει, χρειάζονται κι άλλα. Μάλιστα. Ερώτηση. Τι θα μοίραζες; Από πού θα τα έπαιρνες; Αδύναμες απαντήσεις με την προσθήκη μεγαλοστομίας του στιλ «θα τα πάρω από το μεγάλο κεφάλαιο».
Εν ολίγοις, αόριστες κουβέντες, ενώ εν τω μεταξύ ο Κ. Μητοστάκης «μοίρασε». Πάμε στη συζήτηση που είχε προηγηθεί στη Βουλή για το κράτος δικαίου. Τι υπήρχε; Έντονη κριτική, καταγγελίες, διαγκωνισμός χαρακτηρισμών. Ακούστηκε κάποια πρόταση συνολική από πουθενά για το τι τομές χρειάζονται για να διορθωθεί, εν πάση περιπτώσει, αυτό το παλιό Κράτος Δικαίου; Όχι. Για την ακρίβεια, ακούστηκαν προτάσεις που αφορούν στη συνταγματική αναθεώρηση από τον «Όρμπαν, διεφαρμένο και παρακρατικό» Κ. Μητσοτάκη. Απάντηση έστω σε κάποιες από τις προτάσεις; Καμία, αφωνία.
Τι προκύπτει από αυτά τα δύο παραδείγματα; Η εξήγηση γιατί η αντιπολίτευση βρίσκεται σ΄ αυτήν την κατάσταση. Γιατί ακόμα και οι πολίτες που δεν τους αρέσει η ΝΔ ή ο Κ. Μητσοτάκης κουράστηκαν από την αδυναμία, από την έλλειψη προτάσεων, από μια αχτίδα ελπίδας.
Το πρόβλημα είναι ότι κάποιοι δεν κατανοούν την κατάσταση και δείχνουν να πιστεύουν ότι όσο χτυπάνε το κεφάλι τους στον τοίχο, μπορεί να γκρεμίσουν τον τοίχο. Γι' αυτό και ο Κ. Μητσοτάκης συνεχίζει να έχει τριπλάσια τουλάχιστον προτίμηση σε σχέση με τον δεύτερο στην καταλληλότητα για πρωθυπουργό και η ΝΔ double score από το δεύτερο ΠΑΣΟΚ παρά την όποια άνοδό του. Γι αυτό και το κενό εναλλακτικής πρότασης δίνει το έδαφος σε άλλες νέες δυνάμεις στον χώρο της αντιπολίτευσης να προχωρήσουν, ανεξάρτητα αν το πετύχουν ή όχι.
Αν δεν έχεις τη δύναμη να κάνεις τις αναγκαίες αλλαγές στον χώρο σου, πώς να αλλάξεις τη χώρα…
* Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο liberal.gr
