Το 2-0 του Μητσοτάκη επί του Σουλτάνου

4124
ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΕΝ ΑΡΧΗ ην ο Έβρος. Μετά ήρθε το Καστελλόριζο. Η δεύτερη φορά ήταν πολύ πιο σημαντική, από την πρώτη. Την σημαντική «ήττα του Έβρου». Και είναι, γιατί αυτή τη φορά, η «αναμέτρηση» έγινε στο «πραγματικό πεδίο», όπως θα έλεγε και ο φαφλατάς Τ. Ερντογάν. Στο πραγματικό πεδίο, στο οποίο βρέθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο οι δυνάμεις, που θα αναμετριούνταν, αν-ω μη γένοιτω-η σύγκρουση έφτανε στα άκρα.

Γράφει ο ΜΠ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ της προκλητικής τουρκικής NAVTEX οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις έκαναν μια άσκηση με πραγματικά πυρά. Στο πλαίσιο αυτής της άσκησης, βυθίστηκε με πραγματικά πυρά ένα παροπλισμένο πλοίο. Η Άγκυρα πήρε το μήνυμα, αιφνιδιασμένη όπως και στον Έβρο, από την αποφασιστική αντίδραση της Ελλάδας. Στο μεταξύ, είχε διαπιστώσει, ότι οι ελληνικές δυνάμεις (σε θάλασσα, αέρα και ξηρά) είχαν αναπτυχθεί αποφασιστικά και πλήρως, σε χρόνο ρεκόρ. Και στην Ανατολική Μεσόγειο βρέθηκαν δυο ελληνικές φρεγάτες, οι οποίες η μια βρισκόταν κοντά στη Λιβύη και η άλλη συμμετείχε στην επιχείρηση «Ειρήνη». Δημιουργώντας ένα «τείχος«, το οποίο δεν είχε δημιουργηθεί ποτέ ξανά. Ούτε την εποχή των Ιμίων, όταν η Ελλάδα, είχε ακόμα υπεροπλία.

ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΙΣ πληροφορίες που έδιναν τα ραντάρ, έφτασαν στην Άγκυρα και οι «διπλωματικές πληροφορίες»: Οι Έλληνες δεν αστειεύονται. Οι πληροφορίες λένε, ότι ο πιο σημαντικός αναμεταδότης του «καθαρού μηνύματος» ήταν η Α. Μέρκελ. Η οποία αφού είχε μιλήσει με τον Κ. Μητσοτακη, τηλεφώνησε μεσάνυχτα στον Τ. Ερντογάν. Μετά απ´ αυτό το τηλεφώνημα και την «διορθωτική» δήλωση του Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα Τζ. Πάιατ, άρχισε η αποκλιμάκωση.

ΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ πλοία άρχισαν να αποσύρονται. Αρχικά συγκεντρώθηκαν σε έναν ναύσταθμο της Τουρκίας. Αλλά μετά από αίτημα της ελληνικής πλευράς, μοιράστηκαν στους τρεις ναυστάθμους που διαθέτει η Τουρκία στην περιοχή. Τότε άρχισε να αποσύρεται και ο ελληνικός στόλος που είχε αναπτυχθεί σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Στην Μεσόγειο εμφανίστηκε και το τρομακτικό πυραυλοκινητο αμερικανικό «Αϊζενχάουερ», 10 μέρες πριν από την προγραμματισμένη παρουσία του.

ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ μετά τον Έβρο ο Τ. Ερντογάν αναγκάστηκε να υποχωρήσει, «πουλώντας Αγ. Σοφιά» στο εσωτερικό της χώρας του, αλλά νιώθοντας την «δεύτερη ήττα», μέσα σε λίγους μήνες. Η δεύτερη υποχώρηση του επίδοξου Σουλτάνου, οφείλεται σε συγκεκριμένους ανθρώπους και σε συγκεκριμένη πολιτική. Τον τόνο τον έδωσε-πάλι- ο πρωθυπουργός. Ο οποίος σε άμεση συνεργασία με τον Υπ. Εθνικής Άμυνας Ν. Παναγιωτόπουλο, τον ΑΓΕΕΘΑ Κ. Φλώρο, τους αρχηγούς των τριών σωμάτων και το ΥΠΕΞ, πήρε γρήγορα τις αποφάσεις του. Οι οποίες κατέστησαν σαφείς, τόσο στους συμμάχους, όσο και στην Τουρκία. Απλές και καθαρές αποφάσεις, που στηρίχθηκαν στην ετοιμότητα, την αποφασιστικότητα και την ψυχραιμία. Αρκετές όμως-όπως αποδεικνύεται-για να «συνετιστεί»-πάλι με το ζόρι- ο παραπαίων «Αυτοκράτορας». Ο οποίος κατάντησε απλός Ιμάμης στην Αγ. Σοφιά.

Η ΔΕΥΤΕΡΗ υποχώρηση του Σουλτάνου είναι πιο οδυνηρή, από την πρώτη. Όχι μόνο γιατί έγινε στο «πραγματικό πεδίο»,όπου βρέθηκαν αντιμέτωποι οι πραγματικοί στρατοί. Στο Καστελλόριζο δεν υπήρχαν «στην μέση» μετανάστες και πρόσφυγες. Ούτε η πληρωμένη τουρκική προπαγάνδα για …140.000 μετανάστες, που… «μπήκαν στην Ελλάδα» ή οι … «νεκροί πρόσφυγες». Υπήρχαν πραγματικές δυνάμεις, πραγματικά αισθήματα και πραγματικές αποφάσεις.

Η ΝΕΑ υποχώρηση του Τ. Ερντογάν δεν σημαίνει, ότι δεν θα υπάρξει και νέα πρόκληση. Το αντίθετο μάλιστα, λένε-με ψυχραιμία-οι γνωρίζοντες. Όμως υπάρχουν πλέον δεδομένα. Και στο «βάθος» υπάρχει κι ένας Ντ. Τράμπ ο οποίος αποχωρεί. Υπάρχει όμως κι άλλη μια νέα και σημαντική παράμετρος, η οποία ενισχύει την ουσιαστική εθνική ενότητα: Όσοι «επένδυσαν»-πάλι-σε μια εθνική ήττα ή όσοι ακούσια ή εκούσια υπηρέτησαν την τουρκική προπαγάνδα, είναι πλήρως εκτεθειμένοι και αποδυναμωμένοι. Όσοι λειτούργησαν σαν «ιμάντες» της ΜΙΤ, βρίσκονται τραγικά εκτεθειμένοι. Μαζί με τους ευρωβουλευτές και τα στελέχη, που υιοθέτησαν δημοσίως και «διεθνοποίησαν» την τουρκική προπαγάνδα. Είτε στην ΕΕ, είτε αναπαράγοντας τα πληρωμένα τουρκικά δημοσιεύματα στον διεθνή τύπο.

ΤΟ ΟΦΕΛΟΣ για την χώρα είναι πολλαπλό. Απέδειξε, ότι δεν είναι έρμαιο των παιγνίων ενός ημιπαραφρονα, επίδοξου αντικαταστάτη του Κεμάλ Ατατούρκ, ηγέτη ενός ισλαμικού κράτους, αποκομμένου από την Δύση και την Ευρώπη. Και ταυτοχρόνως, κατάλαβε ακόμα περισσότερο, τι είναι διατεθειμένοι και πρόθυμοι να κάνουν κάποιοι, ώστε να «αναστηθούν» πολιτικά, έστω και πάνω στα ερείπια μιας εθνικής ζημιάς.

Όλες οι ειδήσεις που έχουν σημασία, από την Ελλάδα και τον Κόσμο, έγκυρα και έγκαιρα στο tomanifesto.gr