Μπούμερανγκ το bullying στις εταιρείες δημοσκοπήσεων

513
Ασυλία Πολάκη: Γιατί ο Τσίπρας τράπηκε σε φυγή; tomanifesto.gr manifesto to manifesto manifesto gr manifesto.gr tomanifesto manifestogr μανιφεστο manifesto news efimerida manifesto eidhseis to manifesto eidiseisΑποκαλυπτικό παρασκήνιο

ΧΩΡΙΣ ΕΧΘΡΟ, χωρίς βαρβάρους ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να ασκήσει πολιτική. Δεν είναι η Καβαφική συγκρότηση του, αλλά η συνωμοσιολογία που τον τρέφει. Αυτή τη φορά ο «εχθρός» ήταν οι δημοσκοπήσεις και οι «βάρβαροι» οι δημοσκόποι. Και το Μ. Μαξίμου επιστράτευσε όλα τα μέσα, για να τον εξοντώσει.

του Μπάμπη Παπαπαναγιώτου
Ο ΛΟΓΟΣ ήταν απλός: Οι δημοσκοπήσεις δεν έδειχναν αυτά που θα ήθελε να δείχνουν το Μ. Μαξίμου. Οι δημοσκοπήσεις όμως, όπως αποδείχθηκε περίτρανα, έδειχναν αυτό που συνέβαινε στην πραγματικότητα. Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως, αντί να προσπαθήσει να αλλάξει την πραγματικότητα, προσπάθησε να αλλάξει τις δημοσκοπήσεις.
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ πολλά μέσα. Θεμιτά και αθέμιτα. Είναι θεμιτό π.χ. να αμφισβητείς την μεθοδολογία μιας δημοσκόπησης, ιδιαίτερα αν έχεις στοιχεία και βάσιμα επιχειρήματα. Είναι αθέμιτο όμως να καταλογίζεις πολιτική πρόθεση ή να ανακαλύπτεις «επιχειρηματικά συμφέροντα» πίσω από κάθε δημοσκόπηση, που δεν δείχνει το επιθυμητό αποτέλεσμα.
ΕΙΝΑΙ θεμιτό να δίνεις έμφαση στους αναποφάσιστους ή στην αδιευκρίνιστη ψήφο. Είναι αθέμιτο όμως να κατευθύνεις τα διαφημιστικά κονδύλια στις εταιρίες δημοσκοπήσεων, ανάλογα με το τι δημοσκοπήσεις βγάζουν. Οι πληροφορίες λένε, ότι ασκήθηκαν μεγάλες πιέσεις από το Μ. Μαξίμου και σε εταιρίες δημοσκοπήσεων, αλλά και σε κανάλια, είτε να μην «παίξουν» κάποιες δημοσκοπήσεις, είτε να τις «πειράξουν», ώστε να μην δείχνουν μεγάλες διαφορές.
ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ διαφορές έριχναν το ηθικό του κομματικού στρατού που έδινε την μάχη. Άλλωστε το «ηθικό» ήταν πάντοτε το ατού της αριστεράς. Ο δημόσιος λόγος του ΣΥΡΙΖΑ εναντίον των δημοσκοπήσεων έφτασε να γίνει εκτός από καταγγελτικός και απειλητικός. Άλλοι ευθέως κι άλλοι εμμέσως, άφηναν ανοικτό ακόμα και το ενδεχόμενο ύπαρξης…ποινικών ευθυνών. Τα δε διατεταγμένα φιλοκυβερνητικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, όταν δεν φιλοξενούσαν κάτι απίθανες δημοσκοπήσεις, απίθανων εταιριών τύπου VOX POP, που έδειχναν έως…ανύπαρκτη την διαφορά ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ, αποδομούσαν ηθικά δημοσκόπους και τις εταιρίες τους.
Η ΓΕΝΙΚΗ εικόνα μπορεί να μην άλλαξε. Όμως το κυβερνητικό μπούλινγκ έπιασε τόπο. Οι αναγωγές άρχισαν να γίνονται με το πιο ευνοϊκό για την κυβέρνηση σενάριο. Ενώ χρησιμοποιήθηκαν νεωτερισμοί που «άνοιγαν» πολύ το εύρος των εκτιμήσεων, με αποτέλεσμα να «χάνονται» οι πραγματικοί αριθμοί και να αναζητούνται οι βολικοί γι αυτόν που χάνει μέσοι όροι.
Η ΜΕΘΟΔΟΣ αυτή επηρέασε και τον τρόπο παρουσίασης των exit polls, η οποία επέτρεψε π.χ. στον Ν. Μπίστη να ισχυρίζεται για αρκετή ώρα και με πάθος-μέχρι τα επίσημα αποτελέσματα-ότι ο ΣΥΡΙΖΑ το πολύ-πολύ να χάσει με 3%! Η ίδια μέθοδος δεν επέτρεψε στα στελέχη των κομμάτων της αντιπολίτευσης να αντιληφθούν εγκαίρως, ότι η διαφορά θα έκλεινε προς την ανώτερη τιμή για το ποσοστό της ΝΔ και την κατώτερη του ΣΥΡΙΖΑ, φτάνοντας στο πολύ μεγάλο 9,5%.
ΑΥΤΟ το μοντέλο άντεξε λίγες ώρες. Μέχρι να ολοκληρωθούν τα exit polls και να αρχίσουν να ενσωματώνονται αποτελέσματα από τα εκλογικά τμήματα. Ήταν όμως οι κρίσιμες-κατά τον ΣΥΡΙΖΑ-ώρες που παιζόταν το «ψυχολογικό παιχνίδι». Περίπου σε 2 ώρες ακούστηκαν τα πιο απίθανα πράγματα, με κορυφαία ίσως την ατάκα της Τ. Χριστοδουλοπούλου, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ…δεν έχασε, αφού στις λαϊκές γειτονιές άντεξε! Ο Γ. Κατρούγκαλος, ο Ν. Μπίστης, ο Στ. Τζουμάκας, η Τ. Χριστοδουλοπούλου αλλά κι άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, πρόλαβαν σε αυτό το κρίσιμο διάστημα να αποδείξουν και πάλι, πόσο πολύ υποτιμούν τον πολίτη.
ΤΟ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ όμως, είναι ότι όλοι μαζί με το Μ. Μαξίμου πρώτο και καλύτερο, είδαν το τυρί, αλλά δεν είδαν την φάκα: Η εικόνα «ντέρμπυ» που καλλιεργούσαν με διαρροές όλες τις προηγούμενες μέρες, αλλά και μέχρι το απόγευμα της Κυριακής, μάλλον έφερε το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Μπροστά στο ενδεχόμενο να μην τιμωρηθεί πολύ ο ΣΥΡΙΖΑ, αρκετοί επέλεξαν να ψηφίσουν ΝΔ, διευρύνοντας την διαφορά.
Η ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ της κυβέρνησης είναι γνωστή πλέον. Όπως και η παροιμιώδης άνεση των στελεχών της, να κραυγάζουν κι όταν μετά από λίγο έρχεται η κραυγαλέα διάψευση από την πραγματικότητα, να κάνουν σαν να μην συνέβη τίποτα. Όμως αρκετά από τα «παράξενα» αυτής της προεκλογικής περιόδου δεν θα συνέβαιναν, αν οι εταιρίες δημοσκοπήσεων-που ουσιαστικά επιβεβαιώθηκαν-δεν «υπέκυπταν» εν μέρει στο μπούλινγκ του Μ. Μαξίμου. Έστω κι αν τελικά αυτό το μπούλινγκ, τελικά έγινε μπούμερανγκ για τους ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς του.